Inmiddels alweer vijf weken geleden kwam mijn tweede bevallingsverhaal online, waarin ik jullie vertelde over onze bevalling én ik wat foto’s deelde, gemaakt door een geboortefotograaf. Het fotoboek van mijn bevalling is ondertussen echt wel één van onze meest dierbare bezittingen, en ik blader het zelf heel vaak even door om herinneringen aan de geboorte van Benjamin op te halen. Als ik tijdens mijn zwangerschap vertelde dat we een geboortefotograaf bij de bevalling zouden hebben waren de reacties op z’n zachtst gezegd verbaasd te noemen. Om diezelfde reden hebben we er van tevoren ook met weinig mensen over gesproken. Dat is ondertussen wel anders; ik ben zó blij met onze foto’s dat ik iedereen aan kan raden het op z’n minst te overwegen. Ik vertel je vandaag over onze ervaring met een geboortefotograaf!

Tijdens mijn zwangerschap van Morris al verdiepte ik me in geboortefotografie. Ik had wel eens wat voorbij zien komen online, en was altijd diep onder de indruk van de beelden die dan zo mooi een verhaal vertelden. Hoewel we er eigenlijk allebei best wel heel erg voor open stonden besloten we er die eerste keer toch niet voor te gaan. We hadden het zelf nog nooit mee gemaakt, hadden in die zin geen idee wat ons te wachten stond en wilden het eerst maar eens ervaren voor we een eventuele volgende keer zouden overwegen al dan niet voor een geboortefotograaf te kiezen. Dat is iets wat we achteraf, tot op de dag van vandaag, hartstikke jammer vinden. Mijn eerste bevalling was een ontzettend bijzondere ervaring, en ik had er graag mooie foto’s van gehad. Als herinnering, maar ook voor de verwerking, want met nog geen zes uur was het ook die eerste keer als best een vlugge aangelegenheid, en ik heb naderhand echt wel wat tijd nodig gehad om te verwerken dat ik in dat korte tijdsbestek ‘zomaar ineens’ moeder was geworden. Er zijn wel wat foto’s van mijn eerste bevalling, maar die zijn allemaal vanaf het voeteneind genomen en nou niet per se de meest florissante kiekjes. Ik bedoel, je schuift ze je visite niet even onder de neus, zeg maar. En dat is dan subtiel uitgedrukt. Toen Morris er eenmaal was wisten we ook meteen: mocht er nog een kindje komen gaan we sowieso voor een fotograaf.

Toen ik zwanger was van Benjamin ben ik vrij snel op zoek gegaan naar een bevallingsfotograaf die ons aansprak. Nou vond ik er best een aantal waar ik een goed gevoel bij had, maar al vrij snel moesten we onze criteria wat bijstellen en zoeken in een kleine straal rondom huis nadat de verloskundige voorspelde dat het deze keer nog wel eens sneller zou kunnen gaan dan bij Morris. Je weet het natuurlijk nooit zeker, en ze geven echt geen garantie, maar we wilden voorkomen dat de fotograaf dan te laat zou zijn om de geboorte vast te kunnen leggen. Achteraf is dat dus het beste advies ever geweest, want als we een fotograaf op afstand hadden gehad had ze geboorte uiteindelijk inderdaad wel eens kunnen missen.

Wij kozen na onze zoektocht voor Cindy van Birth Day geboortefotografie. Ik had meteen een goed gevoel bij haar foto’s, en als ze bij ons thuis langs komt om kennis te maken weten we eigenlijk meteen: dit gaan we samen doen. Tijdens het kennismakingsgesprek vertellen wij wat over onszelf, en vertelt Cindy iets over haarzelf en haar werkwijze. Wanneer moeten we bellen? Wat zijn onze wensen? Willen we wel of geen foto’s van het daadwerkelijke moment van geboren worden? Wat vinden we belangrijk? Dat gesprek is volgens mij echt wel heel belangrijk. Wij weten daardoor wie we er straks bij de bevalling is, en Cindy weet wat wij wel en juist niet willen. 

Veel geboortefotografen maken foto’s vanaf het moment dat de weeën beginnen, tot even na de geboorte. Zo is dat bij ons ook gegaan. Wij hadden vooraf aangegeven óók graag foto’s te willen die puur en alleen voor onszelf zijn, zoals de foto’s waarop je ziet dat het hoofdje staat en geboren wordt bijvoorbeeld. Bij Morris kon ik in het begin amper geloven dat ik het echt zelf gedaan had, en ik had bedacht dat die foto’s me dit keer misschien zouden helpen daar minder ‘last’ van te hebben. We gaven aan dat we het fijn zou vinden als er ook wat ‘toonbare’ foto’s bij zouden zitten, zonder al te veel onderkantje en blote borst, en we gaven aan dat we hoopten dat ze zou kunnen blijven om de kennismaking met Morris vast leggen. We spraken af dat ik zou appen als de bevalling begon, dus dat heb ik gedaan. Ik liet het haar meteen weten toen mijn vliezen braken en we spraken af dat ik meteen weer zou appen als de verloskundige bij ons zou zijn en we zouden weten of we thuis zouden mogen blijven of toch naar het ziekenhuis zouden moeten. Gelukkig woont Cindy op een kwartiertje rijden en had ze ook een voorgevoel dat het snel zou kunnen gaan, waardoor ze meteen in de auto is gesprongen om op tijd te zijn om alles goed vast te kunnen leggen toen ik haar appte dat we thuis mochten blijven. Uiteindelijk is Cindy een uur of vijf bij ons geweest, van 17:30 uur tot ongeveer 22:30 uur, en heeft ze alles tot in detail voor ons vastgelegd. Het opvangen van de weeën, het persen, de bevalling, de eerste keer drinken aan de borst en de kennismaking met Morris. Er zitten foto’s bij van kleine details, maar ook totaalplaatjes. Er zitten een aantal foto’s bij die vooral voor onszelf bestemd zijn, maar vooral ook foto’s die op zo’n nette manier gemaakt zijn dat ik ze rustig kan laten zien. Er zitten foto’s bij in kleur, maar ook foto’s in zwart wit, en hetgeen je misschien verwacht van bevallingsfoto’s – veel bloederige toestanden – zit er juist niet bij. De foto’s zijn op zo’n manier genomen dat je nergens het idee krijgt dat het een pijnlijke en bloederige aangelegenheid is geweest. We ontvingen ruim tweehonderd foto’s, en stuk voor stuk zijn het bijzondere kiekjes die het verhaal van de geboorte van Benjamin perfect vertellen.

Ik kon me vooraf eigenlijk geen voorstelling maken van hoe het zou zijn om een fotograaf bij de bevalling te hebben. Ik heb wel eens het tegenargument gehoord dat dat geklik je af zou kunnen leiden, of dat dat extra paar ogen niet prettig is, maar zo heb ik dat niet ervaren. We waren sowieso maar met een heel klein groepje – de kraamhulp kwam pas na de bevalling – waardoor het voor ons allebei eigenlijk totaal geen afbreuk heeft gedaan aan het intieme. Misschien scheelt het dat ik sowieso totáál niet preuts ben, maar ik heb serieus nauwelijks gemerkt dat ze er was. Toen Cindy binnenkwam rond iets over half zes was het allemaal nog prima te behappen, dus toen hebben we tussen de weeën door nog wat gekletst, maar toen het serieus bikkelen werd was ik vooral met mezelf bezig, en helemaal niet met wie er om me heen was. Ik merkte totaal niet dat er foto’s van me gemaakt werden; het was net of ze er niet was. Precies dat is denk ik de kracht van een goede geboortefotograaf. Ze is er wel, maar ze is er niet, zeg maar.

Wij hebben gebruik gemaakt van de optie die Cindy biedt om haar ook een album te laten maken, en dat is zó mooi geworden. Dat had ik anders achteraf zelf kunnen doen, maar de ervaring leert me nu al dat ik daar de tijd vaak niet voor heb – het fotoboek van Morris eerste jaar is ook nog niet af – en dus besloten we het door haar te laten maken. Dat boek staat hier nu in de woonkamer op de wandplank, en we bladeren er zelf heel vaak doorheen. We laten het ook regelmatig aan visite zien, als iemand erin geïnteresseerd is. De meest intieme foto’s zitten er niet in, maar het geeft wel heel mooi weer hoe de geboorte van Benjamin was.

Ik beloofde het in het bevallingsverhaal al, maar dit leek me een mooi moment om nog wat foto’s te delen!

Voor ons was het inhuren van een geboortefotograaf echt een gouden zet. Juist omdat de bevalling weer zo snel ging hebben de foto’s me héél erg geholpen het te verwerken. Alle stukjes die ik zelf miste door het tempo zijn door de foto’s ingevuld, en daar ben ik ontzettend blij mee. Behalve dat vind ik het ook gewoon een heel mooie herinnering aan een van de meest ingrijpende momenten van ons leven! Ik begrijp dat het niet iedereen z’n ding is, maar mócht je het in overweging nemen: ik kan het echt alleen maar aanraden. Als wij ooit een derde kindje krijgen zouden we het zéker weer zo doen!

Showing 21 comments
  • Claudia
    Beantwoorden

    Hier word ik echt super emotioneel van! Echt prachtige foto’s! Ik vind het ook heel jammer dat ik niet meer foto’s heb van mijn bevalling… misschien toch de kosten waard om het de volgende keer anders te doen..

  • Beantwoorden

    Wauw, wat een onwijs mooie foto’s!

  • Marissa
    Beantwoorden

    Ooooh mies wat zijn ze mooi
    En die foto van jullie aan het FaceTimen denk ik? Haha die is goud!

  • Margot
    Beantwoorden

    Wat een prachtige foto’s! Nu ik zelf bevallen ben, snap ik heel goed dat die foto’s heel fijn zijn voor de verwerking. Ik ga het zeker overwegen mocht ik nog een keer zwanger worden.

  • Yvette Steskens
    Beantwoorden

    Wauw ik vind deze fotos zo mooi! Zelf wil ik denk ik ook een fotograaf inhuren als ik ga bevallen. Het is zon bijzonder moment in je leven en ik denk dat je veel dingen ook “vergeet” / “niet bewust meemaakt” dus dan is het heel erg fijn dat je die prachtige fotos terug kan kijken.

  • Jacqueline
    Beantwoorden

    Prachtig!! Ik had het ook heel graag gewild, maar de bevalling van onze tweede ging zo snel dat de verloskundige maar net op tijd was. Koester die mooie foto’s

  • Gaëlle | BestKidEver.be
    Beantwoorden

    Wauw! Dit is inderdaad prachtig vastgelegd. Ik overweeg het ook bij een tweede en heb een beetje spijt dat we het bij Mattéo niet gedaan hebben. Mijn man moet ik nog zien te overtuigen. Het enige waar ik mee zit is inderdaad het feit dat een extra persoon (die je niet bepaald goed kent) meekijkt op zo een intiem moment. Maar dat doen de vroedvrouwen ook…

    • bijzonderkleinwonder
      Beantwoorden

      Ja die overweging hebben wij inderdaad ook gemaakt, maar precies wat je zegt; als je in het ziekenhuis bent heb je ook niet voor het kiezen welke verloskundige je komt helpen.

  • Sara
    Beantwoorden

    Wauw echt prachtige foto’s!! Supermooi als herinnering

  • Jessy
    Beantwoorden

    Heel Erg mooi ben er maar zuinig op! Ik mocht er geen fotograaf bij hebben in het ziekenhuis. Bij onze tweeling. Zo jammer. Gelukkig wel wat fotos nadat ze geboren zijn.
    Mooi gezin!

  • Theresa
    Beantwoorden

    Wauw zeg! Gaaf dat je dat gedaan heb. En dat is zeker leuk om er op terug te kijken!
    En je hebt knappe kindjes! ♡

  • Hélène
    Beantwoorden

    Prachtige foto’s. Vindt het knap dat je dit wilt delen met vreemden. Het is zo intiem, zou ik echt voor mezelf willen houden

    • bijzonderkleinwonder
      Beantwoorden

      Snap ik heel goed. De meest intieme plaatjes houden wij ook voor onszelf, maar op deze ben ik eigenlijk alleen maar heel erg trots!

  • Simone
    Beantwoorden

    Wauw, weer prachtig om te zien en wat zijn jullie toch een leuk gezien/ familie!

  • kids.sweet.home
    Beantwoorden

    Prachtig verhaal om te lezen. Wij hebben zelf ook gekozen voor geboortefotografie en ben zo dankbaar voor deze prachtige foto’s. Ik zou het ook zeker iedereen aanraden. Waarom leg je wel je bruiloft vast en niet dit mooie moment uit je leven. Een herinnering voor altijd. Geniet van je kleine uk.

  • Lisa Jane
    Beantwoorden

    Prachtig! Echt een super herinnering voor later!

  • Isa
    Beantwoorden

    Wat zijn ze mooi, de foto’s! <3

  • Lidwien
    Beantwoorden

    Prachtig!!
    2 foto’s ‘pakken’ mij helemaal, de foto waar jij in bed ligt en Koen met zo’n bezorgde blik naar jou kijkt en de foto wanneer je familie binnen komt en je vader, Robin en Mees alledrie met Morris bezig zijn en je moeder vol geluk naar jou lacht…wat ontzettend dierbaar!!

  • Melissa
    Beantwoorden

    Wat een mooie foto’s, iets om trots op de zijn <3

    Liefs Melissa

pingbacks / trackbacks

Leave a Comment