Afgelopen zaterdag organiseerden wij een klein gender reveal feestje. Tot mijn grote spijt is daar nog steeds geen leuker woord voor verzonnen – geslacht verklap feest klikt ook zo vreemd – dus doen we het nog maar even met deze term waar ik maar niet aan kan wennen. Het feestje zélf daarentegen was gelukkig een stuk minder vreselijk en écht heel erg gezellig! Toen ik zwanger was van Morris organiseerden we precies zo’n feestje toen we eenmaal wisten dat hij een jongetje zou zijn. We vonden het persoonlijk leuk om er net even iets meer van te maken dan een appje met ‘we krijgen een zoon’, en hoewel we niet zo heel goed wisten wat we er precies van moesten verwachten genoten we toen ontzettend van die bijzondere avond met onze gezinnen en een aantal vrienden.

We hoefden er dus ook niet heel lang over na te denken hoe we dat deze keer zouden doen. Het klinkt een beetje kinderachtig misschien, maar deze tweede zwangerschap ervaar ik in een aantal opzichten heel anders dan de eerste. Waar ik tijdens mijn eerste zwangerschap werd overstelpt met appjes en berichtjes van mensen in onze omgeving, is het nu vele malen minder en lijkt het wat meer ‘normaal’ dan het de eerste keer was. Dat is helemaal niet erg en waarschijnlijk ook hartstikke logisch, maar het maakt ook dat we het des te leuker vonden om het verklappen van het geslacht weer even een heel bijzonder moment te maken. Het gaat allemaal al zo bizar snel, dat het gewoon leuk en fijn is om op deze manier heel bewust stil te staan bij de zwangerschap. We hebben trouwens ook even overwogen om het voor onszelf te houden, maar omdat we daarvoor veel te flapuiterig zijn leek ons dat niet heel handig, en voor de andere optie – het een verrassing laten tot de geboorte – zijn we allebei te nieuwsgierig.

Afgelopen zaterdag was het dus zo ver! Wij wisten zelf op maandag al dat er weer een jongetje onderweg is, maar kozen er bewust voor het nog een paar dagen voor onszelf te houden. Dat vinden wij zelf allebei heel fijn. Gewoon heel even tijd om het samen te laten landen voor het aan de grote klok gaat. We nodigden wat vrienden en familie bij ons thuis uit, en hoewel niet iedereen kon waren we uiteindelijk met een leuk en gezellig groepje. Ik versierde het huis met roze en blauwe chevron slingers, roze en blauwe ballonnen, roze tulpen, blauwe confetti en een heerlijk cliché letterslinger, en Mees bakte een geweldige taart! De vorige keer gingen we voor een fondant taart, maar daar heb ik er ondertussen zo veel van gezien dat we zin hadden in iets anders en dus voor een experimentje gingen. Dat pakte gelukkig goed uit: ik ben er nog steeds superblij mee, én ik vond het ook wel bijzonder dat hij door ons schoonzusje is gemaakt. Toch weer effe een extra dingetje ofzo. #hormonaal

Tussen half 8 en 8 uur druppelde iedereen binnen, en hoewel ik Morris eigenlijk al op bed had willen hebben bleek dat planningtechnisch niet helemaal haalbaar. Die was dus om 20:00uur nog op, en achteraf vind ik dat zó leuk! Hij is nog maar zo klein, maar dan ineens ook zo groot. Over een paar maanden met zijn nog niet eens anderhalf jaar mijn oudste zoon. Dat houd je toch niet voor mogelijk? We hebben met z’n drietjes de taart aangesneden, en hoewel we dit dus al een keer eerder hebben mogen doen was het zeker niet minder speciaal. Ik denk dat dit gewoon nóóit gaat wennen. Voor ons niet, maar ook voor de mensen om ons heen niet, want die reageerden weer net zo enthousiast als de vorige keer. Robin was door het dolle dat hij het tot twee keer toe bij het rechte eind heeft gehad – hoezo kent hij zijn zus als geen ander? – en Bella vond het vooral ook wel heel fijn omdat ze nu mijn lievelingsmeisje blijft. Té aandoenlijk. Kijk die koppies hieronder maar.. Vooral even op de gezichten van Bella en Robin letten dus, want die spreken boekdelen. ZO leuk.


Op het laatst bleek toch meerendeel te gokken op een jongetje, en die hadden het dus, net als ikzelf, goed! Ook dit tweede gender reveal feestje was weer hartstikke geslaagd, en ik durf nu al te zeggen dat we het, mochten we het voorrecht hebben ooit nog meer kindjes te krijgen, weer precies zo zouden doen. Het hoeft allemaal niet heel extreem of uitgebreid of over the top, maar het samen zijn op zich alleen al is voor ons de moeite meer dan waard! Ik kan me overigens ook best heel goed voorstellen dat het totaal niet je ding is hoor, maar dat is met alles wat zwangerschap, bevalling en kinderen betreft toch? Er is niets persoonlijker dan dat. Ik heb er in ieder geval weer ontzettend van genoten.

Hoe maakten jullie het geslacht van je kindje bekend? Ik ben ook wel heel benieuwd of veel van mijn lezers het geslacht van hun ongeboren kindje helemaal niet verklapt hebben, of het zelfs zelf niet wilden weten!?

Bedankt voor het lezen!

 

 

 

 

Showing 19 comments
  • Curly Creative
    Beantwoorden

    Misschien wat saai/gewoon maar wij hebben onze ouders gebeld en het later via mijn blog bekendgemaakt met wat foto’s 😀

  • Sascha
    Beantwoorden

    Wat zag er het gezellig uit.
    Wij willen het helemaal niet weten tot de bevalling, wij vinden het het heel speciaal als verrassing, als het geboren word hihi..

    Liefs

  • Evelie
    Beantwoorden

    Ach dat koppie van Morris.
    Super leuk!

  • Marieke
    Beantwoorden

    Heel leuk gedaan! Die taart is ook geweldig gelukt zeg! Gaaf!
    Wij wisten beide keren niet wat ‘het’ werd.
    Ik was wel heel nieuwsgierig, maar de verrassing is zo leuk!
    We hebben nu een dochter en een zoon.

  • Margot
    Beantwoorden

    Wat ontzettend leuk en een mooie taart! Wij hebben ook een klein feestje georganiseerd op een zondagmiddag en ik had cupcakes gebakken en gevuld met blauwe smarties.

  • Eva
    Beantwoorden

    Heel leuk en wat een prachtige taart! Wij hebben familie en vrienden uitgenodigd (wel apart van elkaar). We hadden grote soesjes laten maken met een witte chocolade buitenkant en blauwe of roze slagroom vulling van binnen. Iedereen moest een roze of blauw servertje pakken (wat ze dachten dat het zou worden) en tegelijk een hap nemen..
    Was erg leuk! Misschien dat we het bij de tweede wel voor onszelf houden. Lijkt me ook wel leuk, maar waarschijnlijk zijn we ook te flapuit en kiezen we uiteindelijk toch ook voor een taart 😉

  • Samantha
    Beantwoorden

    Wij wisten het geslacht pas met de geboorte. Bewust zo voor gekozen. Ze kunnen tegenwoordig (gelukkig) heel veel zien aan je ongeboren kleintje en wij wilden de extra verassing hebben! Niet “het is een jongen en hij gaat Milo heten” bij 20 wkn bijwijzevan. Dat je écht nog lekker kunt fantaseren over de naam etc. Wat mij overigens wel opviel is dat veel mensen het “raar” vonden dat wij het geslacht niet wilde weten. Het lijkt wel alsof het standaard is dat je het wel wilt weten. Vond die reacties die ik kreeg soms persoonlijk wel een beetje raar…. Ieder z’n ding en ieder zijn keus daarin denk ik altijd maar.

    De foto’s in je blog vind ik overigens echt schitterend en de reacties van Robin en Bella spreken idd boekdelen “Yes!”.
    Heel veel liefde en geluk gewenst voor jullie en ik wens je natuurlijk een prachtzwangerschap toe!

    • Danielle
      Beantwoorden

      Oooh herkenbaar. Wij wisten het ook niet. Wij kregen zelfs de vraag of ik dat niet vreselijk spannend vond. Euh; het wordt een baby. Het geslacht verandert niets aan het feit dat je een baby krijgt.. haha. Het is inderdaad bijna niet meer normaal als je het niet weet. Ik zie ook wel de voordelen (naam uitzoeken, geslacht specifieke inkopen doen etc), maar ik vind de verassing toch bij een zwangerschap horen op een of andere manier. Michelle, gefeliciteerd en geniet van je tweede zwangerschap!

  • Beantwoorden

    Wat een ontzettend gave taart! Wauw. En die foto’s! Zo sprekend!

  • Roos
    Beantwoorden

    Je moet ieder moment in het leven aangrijpen voor een feestje! Leuke foto’s!

  • Kim
    Beantwoorden

    Ziet er super gezellig uit! Wij konden ook echt niet wachten om erachter te komen of we een zoon of een dochter kregen. We hebben er verder niks mee gedaan, we genoten wel ontzettend van de zwangerschap maar reden tot echt een feestje zagen we pas toen hij er eenmaal gezond en wel was, gewoon een gevoelskwestie. De hopelijke volgende keer zou ik zo’n feestje misschien toch ook wel heel leuk vinden!

  • Marieke
    Beantwoorden

    Hele mooie taart! Bij de 1e wisten wij het geslacht niet en dat vonden we heel bijzonder. Inmiddels ben ik 35 weken zwanger van een tweeling. Het leek ons dit keer handig om het wel te weten. Verder weer echt niemand het. Het kamertje zit ook op slot. Nooit verwacht, maar we kunnen het prima voor onszelf houden.

  • Corina
    Beantwoorden

    Super leuk!
    Ik heb een zoontje van bijna 17 maanden en wij wisten het geslacht niet. Over krappe 2 maanden verwachten baby nr 2 en ook deze keer laten we het een verrassing tot de geboorte. We vonden het zó leuk de eerste keer! Oudere mensen snappen het wel, maar vrienden die snappen niet dat wij zo lang in spanning kunnen zitten. Nieuwsgierig zijn we zeker, maar nog even geduld!

  • Lidwien
    Beantwoorden

    Bij de eerste wisten we het niet (dat wilden we allebei niet), ik vond het iets magisch hebben om niet te weten of er een klein jongetje of meisje in mijn buik groeide! Ik was ervan overtuigd dat het het eerste zou zijn dat ik zou vragen nadat hij geboren was: Is het een jongetje of een meisje? Nee dus…pas na een paar minuten kwam ik er pas op om het te vragen, ik was allang blij en opgelucht dat alles goed was!
    Bij de tweede wilden we het wel graag weten. We hadden het voorrecht om het een keer te weten en het een keer niet te weten, beide even leuk!!
    We hebben thuis met zijn drietjes het envelopje open gemaakt, een meisje!! We hebben het overigens de hele zwangerschap aan niemand verteld en lekker voor onszelf gehouden, en dat ging prima! De verbazing was dan ook groot bij de familie toen ze als eerste pakje iets met roze spikkeltjes aan had: ‘Ohoh, wisten jullie het al die tijd wel, hoe heb je dat geheim kunnen houden??!!’ We hadden namelijk tegen iedereen gezegd niks te weten :). Ook heel erg leuk!!

  • Isa
    Beantwoorden

    Wat een ontzettend gave taart! En die foto’s, zo mooi om te zien. Weer een prachtige herinnering voor jullie.

  • Hilde
    Beantwoorden

    Wat ontzettend leuk gedaan!! Nog gefeliciteerd! Ik heb zelf nog geen kinderen, maar mijn broer krijgt binnenkort zijn eerste en die hebben het laatst bekend gemaakt door blauwe muisjes over een taart te strooien.
    Maar wat vond ik het spannend toen die deksel nog dicht zat!! M’n ogen branden door de deksel heen zo nieuwsgierig werd ik opeens haha! (Niet dat het uitmaakt wat het werd, maar het moment van spanning vergeet ik nooit weer, hele leuke herinnering dit)

  • Lieke van Veen
    Beantwoorden

    Ziet er gezellig uit. Wat leuk dat Morrisje ook nog wakker was en wat een prachtige taart.

  • Rosanne
    Beantwoorden

    Wat ontzettend leuk gedaan! Van harte gefeliciteerd met dit nieuws! Een echte jongensmama 😉
    En wat kan je schoonzusje fantastische taarten bakken! Geeft ze niet toevallig taartenbakcursussen? Ik mag over een halfjaar mijn zus haar bruidstaart maken 🙂

  • Eline
    Beantwoorden

    Wat een lieve foto’s, heerlijk om al die koppies te zien! Wij wisten het niet, ik vond de verrassing extra groot en leuk als iedereen gaat speculeren 🙂 Maar om er een feestje van te maken en het te vertellen is ook een leuke verrassing! Leuk straks 2 jongens, geniet!

Leave a Comment