Het consultatiebureau.. Voor de één een gezellig uitstapje, voor de ander een regelrechte nachtmerrie. Zeker is in ieder geval dat het een veelbesproken fenomeen is. Door alle verhalen die ik vooraf op me afgevuurd kreeg kneep ik ‘m al een beetje voor ik er ook maar één voet over de drempel gezet had. Ik weet het; dat is niet zoals het zou moeten zijn, maar sommige dingen kun je nou eenmaal niet veranderen. Onze kraamzorg probeerde me nog gerust te stellen. ‘Tegenwoordig valt het over het algemeen allemaal wel mee hoor’, zei ze. ‘De meesten zijn hartstikke aardig en beschikken zowaar over wat empathisch vermogen’. Ik besloot het maar gewoon op me af te laten komen, maar eerlijk is eerlijk; ik was dus enigszins bevooroordeeld voor onze eerste afspraak. Was dat terecht? Of helemaal niet?

De eerste keer op het consultatiebureau ging ik alleen maar even om Morris te laten wegen. Meteen na z’n geboorte viel hij wat af, zoals de meeste baby’tjes doen. In Morris’ geval bijna 10% van zijn geboortegewicht. Een dag later kwam hij keurig aan, maar de dag dáárna viel hij opnieuw af, en dat was blijkbaar niet helemaal volgens het boekje. Uiteindelijk bleek het aan de manier van voeden te liggen en ging het na een paar dagen allemaal helemaal goed. Afijn, twee weken na zijn geboorte ging ik voor het eerst naar het consultatiebureau om Morris te laten wegen. Ik was er nog nooit geweest en had géén idee hoe of wat, dus mama ging met me mee. Wel zo gezellig. En het ging helemaal goed, die eerste keer. Morris was hartstikke prima gegroeid en de vrouw die Morris woog ontzettend vriendelijk. De week daarna ging het precies zo. Dat wegen is voor die dames zo’n routineklus; ik denk dat we al met al nog niet twee minuten bij die weegschaal staan. So far, so good dus.

Maar toen kwam onze eerste afspraak met de kinderarts op het consultatiebureau en jongens jongens wat een ervaring was dat zeg. Morris had na die eerste week duidelijk wat in te halen en kwam twee weken op rij ruim 300 gram aan. Wij maakten ons daar allebei niet zo druk om. Hij groeide gewoon even goed door! Ik was tot het moment dat ik dat ongezellige hok van die arts in stapte alleen maar trots dat mijn kind zo goed groeit op mijn melk, en dat het zo’n tevreden ventje is. Nou echt, alle zelfvertrouwen die ik over mijn skills als nieuwbakken moeder had, werden door de vrouw aan de andere kant van het bureau binnen drie tellen de grond in gestampt. Dat Morris het zo goed doet, lekker doorslaapt en een prima ritme heeft qua voedingen? Dat is volgens de arts die wij troffen blijkbaar allemaal compleet irrelevant. Morris ligt graag op zijn buik. Te slapen, te chillen of te oefenen met z’n nekje. Dat laatste, dat moesten we maar niet te veel toelaten volgens de dokter. Helemaal niet goed voor ‘m, veeel te vermoeiend. Dat we hem overleggen in zijn bedje als hij (onverwacht) op het voedingskussen, in de box of in de kinderwagen in slaapt valt tijdens een wandeling? Ook hartstikke stom. Waarom zouden we dat doen? Hier gingen mijn nekharen dus al overeind staan hè. Ik snap natuurlijk best heel goed dat die vrouw gewoon naar eer en geweten haar werk doet, maar ik was op dat moment al 4 weken 24/7 bij mijn kind! Ik wist ondertussen zijn vermoeidheidssignalen feilloos te herkennen en zou mijn kind toch nooit op zijn buik laten liggen of verplaatsen in zijn slaap als ik zou vermoeden dat hij daar ook maar enigszins nadeel aan ondervindt?

En dan dat gewicht. Dat bleek toch echt wel een dingetje hoor. Hoewel hij keurig rond het gemiddelde lijntje zat, vond de kinderarts het toch nodig meermaals te herhalen dat het toch echt wel te hopen is dat Morris niet zo blijft groeien en dat hij dit lijntje vooral niet zo door moet zetten. De grap of ik hem soms slagroom in z’n fles doe was ook al snel gemaakt, dat snap je.  Dus. Ik vroeg meteen of ik minder zou moeten voeden, of in een ander ritme, maar dat was volgens haar allemaal niet nodig. Gewoon ons iedere-vier-uur-behalve-de-nacht-dus-5-voedingen-per-dag ritme aanhouden was prima. Wel met nogmaals de opmerking dat het niet de bedoeling is dat hij die groei zou doorzetten. En dan sta je daar, met je 22 lentes. Ben je supertrots op je kind, blij dat hij zo goed groeit en dat het zo’n plezierig mannetje is, en dan wordt je naar huis gestuurd met de boodschap dat je vooral niks moet veranderen, maar dat het te hopen is dat hij vooral niet zo blijft groeien. KOEKOEK! Wat moet je daar nou mee? Nogmaals, ik begrijp echt wel dat die vrouw gewoon haar werk doet en dat ze geen kwaad in de zin heeft, maar ik werd best even een beetje onzeker over de borstvoeding. Wat die andere dingen betreft snap ik dat de kinderarts een advies geeft. Het is vervolgens aan ons wat wij daarmee doen, en ik neem het met me mee, maar luister vooral naar mijn gevoel en let op de signalen die mijn kind afgeeft. Maar als het over borstvoeding gaat, is het een ander verhaal. Je denkt het juiste te doen voor je baby, maar je weet natuurlijk nóóit precies hoeveel je kind binnenkrijgt en of het dan ook écht het juiste is.

Later vroeg ik me nog af waarom ik nou precies zo onzeker werd van dat verhaal van de kinderarts. Ik weet toch dat ik alleen maar het allerbeste voor Morris wil? Dat is helemaal waar, maar toch voelde ik me op dat moment in het kamertje van die kinderarts maar een amateur. Waarschijnlijk ligt dat meer aan mij, dan aan haar. Die vrouw doet gewoon haar werk. Ik vind het jammer dat ze niet wat hartelijker en empathischer was, maar dat is iets persoonlijks. Het ding is denk ik dat ik op mij, als mens, best een beetje kritiek kan hebben; ik weet dat ik niet perfect ben, dus als een ander dat ook opmerkt is dat hartstikke prima. Maar het wordt ineens een ander verhaal als het gaat over mijn ‘prestaties’ als moeder. Op een of andere manier komen op- en aanmerkingen of kritiek over mij in mijn nieuwe rol veel harder bij me binnen. Ik wil het allemaal zó graag goed doen, dat ik gewoon hoopte dat die kinderarts me die bevestiging zou geven. En dat is natuurlijk niet eerlijk, want daarvoor zit die vrouw daar helemaal niet.

Ik blijf erbij dat ik het jammer vind dat de kinderarts niet een tikkie vriendelijker was, maar ik weet ook dat dat meer bij mij ligt, dan bij haar. De volgende keer dat ik bij haar naar binnenstap weet ik dat ik niet hoef te rekenen op een schouderklopje, maar dat ik vooral moet luisteren naar wat ze te zeggen heeft en ik daar vervolgens het mijne mee mag doen. Dan geef ik dat hele consultatiebureau gewoon even een herkansing. Dat gezellige uitstapje gaat het voor mij niet worden, maar ik ga m’n best doen te voorkomen dat het een ellendig iets wordt iedere keer!

Hoe zijn jullie ervaringen met het consultatiebureau? Ik ben heel benieuwd! Bedankt voor het lezen. X

Showing 22 comments
  • Jolene
    Beantwoorden

    Oh bah! Terwijl je het geweldig doet!
    Hoe ging het huisbezoek bij jou?
    Bij mij gaat het op het consultatiebureau allemaal koek en ei, maar dat huisbezoek! Wat een naar persoon was dat zeg.. kan het niet echt uitleggen maar in je eigen vertrouwde omgeving een paar nare opmerkingen maken gaat er bij mij niet in.. een volgende géén huisbezoek meer heb ik besloten..

  • Corina
    Beantwoorden

    Ooh heel herkenbaar!
    Mijn zoontje is nu 7,5 maanden en was te weinig aangekomen, zodat ie nu uit dat donker groene gedeelte duikt. Hij zit vanaf zijn geboorte al onder het gemiddelde, maar dat was in mijn buik al zo. Het is een kopie van z’n vader, lang en dun. Daarbij is het een enorm actief en snel ventje dat al tijgert/kruipt en nu probeert te zitten dus sport heel de dat door. Ik geef nog borstvoeding maar ik moest daar nu echt mee gaan minderen, 4x voeden was volgens de dame te veel. Ik probeer hem zoveel mogelijk verse groente en fruit te geven en, net zoals de met de borstvoeding, weet ik dus niet precies hoeveel hij dus binnen krijgt. Volgens de dame zijn potjes voor baby’s net zo goed en moest ik niet zo krampachtig doen om zoveel mogelijk vers te geven. Ikzelf ben nu net 24 en snap helemaal jouw gevoel! Ik was ook erg van “de leg”. Maar meid.. Echt naar jezelf luisteren hoor. Je kind goed observeren, jij kent m het beste en bent 24 uur per dat bij m. En als hij happy is, ben jij het ook en geen 1 kind volgt precies die gekke lijntjes.

  • Monique
    Beantwoorden

    Goed geschreven post weer! Mooi dat je ook zelfreflectie toont en niet alles klakkeloos op de arts afschuift. Ik snap goed dat je er niet prettig voelt. Ik heb zelf nog geen kinderen maar mijn moeder heeft ook dat soort verhalen. Ik was veel te vroeg geboren waardoor ik als baby lang in het ziekenhuis en couveuse heb gelegen. Ik ben mijn moeders eerste kind en dat de start absoluut niet vlekkeloos was maakte haar best onzeker. Volgens haar hebben de consultatiebureau-artsen dat gevoel elke keer alleen maar versterkt met vage en kritische opmerkingen (ook bijv over het feit dat mijn vader steeds meeging, “of meneer niet moest werken”, nou deze “meneer” draaide in die tijd avonddiensten en vond het machtig mooi om gewoon mee te gaan en met zijn dochter te pronken. Waar bemoeit zo iemand zich mee). Omdat ik zo klein was noemende de arts mij ook concequent “scharminkeltje”, sommige mensen vinden dat misschien schattig maar mijn moeder vond het verschrikkelijk: het is echt zo iets wat je als ouder wel over je kind mag zeggen maar een buitenstaander niet. Toen ik tanden kreeg en die wat scheef stonden en de arts mij elke keer “centenbakkie” noemde was de “liefde” voor het consultatiebureau voorgoed onmogelijk haha. Mam zegt altijd, ze zijn allemaal best kundig, maar wat “empathie”, “postief kritisch/opbouwend” en “inlevingsvermogen” is, dat moeten ze daar nog leren ;).

  • Nelleke
    Beantwoorden

    Hmm, lastig…
    Wat ik wel eens heb gehoord (ik ben nu zelf 40.2 weken zwanger van mijn eerste, en heb er dus nog geen ervaring mee zelf) van mijn lactatiekundige, is dat ze bij het consultatiebureau een groeicurve gebruiken die gebaseerd is op kindjes die flesvoeding krijgen. Flesgevoede kindjes en borstgevoede kindjes groeien heel anders. Een andere lijn, ander tempo en met dus een heel ander gewicht dat ze wekelijks aankomen. Op borstvoeding.com kun je tegenwoordig een groeicurve vinden die voor borstvoedingskindjes is (dacht ik) 🙂 Misschien dat je daar wat vertrouwen uit kunt halen?
    Want zo te horen doe je het super! En het is toch alleen maar prachtig dat je kindje zo goed groeit op jouw melk? Echt prachtig!

  • Anouk
    Beantwoorden

    Oh wat vervelend zeg!
    Ik heb hier echt een top locatie van het consultatiebureau blijkbaar. Alleen maar positieve mensen die heel erg meedenken en meeleven. Toen mijn jongste zoontje een huilbaby bleek te zijn, hielpen ze me zoeken naar de oorzaak. Ze kwamen bij me thuis langs en belden regelmatig om te vragen naar zijn welzijn.

    Maar wat gewicht betreft, ze zijn daar gewoon erg op omdat je ook ouders hebt die veel te veel (borst)voeding geven en hun kind echt overvoeden. Dat willen ze gewoon voorkomen en de ene arts kan dat subtieler brengen dan de andere. Ik krijg op mijn werk moeders die zeggen: borstvoeding is niet dikmakend en hoppa, om de 2 uur er 200 cc (afgekolfd) induwen.

    Maar 5 voedingen bij een 1 maand oude baby, wow superknap! Daar kunnen ze inderdaad niks negatiefs over zeggen.
    Hopelijk heb je bij de verpleegkundige de volgende keer meer ‘geluk’!

  • Mathiske
    Beantwoorden

    Oh wat vervelend zeg, dat dat zo gaat. Je doet het super goed en als Morris tevreden en vrolijk is en lekker slaapt, heb je geen reden om je zorgen te maken. Hier is het helaas ook zo dat ze van het consultatiebureau meer op fles voeding zijn (ook opgeleid denk ik) dan met borstvoeding.
    Dat merkte ik vooral met 3.5 maand toen ze begonnen met pushen voor groente hapjes. Als je borstvoeding geeft is dat niet perse nodig voor de 6 maanden. Allerlei ellende gehad, huisartsenpost, obstipatie bij de baby, klysma’s alles.
    Dus ik neem tegenwoordig het advies met een korreltje zout en gezond moeder gevoel. En het gaat super goed. Gelukkig is onze arts wel heel fijn en vriendelijk en empathisch. We worden zelf als moeder ook meer ervaren en makkelijker denk ik

  • Roos K
    Beantwoorden

    Ik heb na zes jaar consultatiebureau nog steeds de bibbers als ik moet gaan. Met name de arts is een vreselijk kille vrouw. En hoewel ik nu bij de derde wel het het gevoel krijg wat meer voor vol aangezien te worden, ga ik liever niet dan wel. Bij Mick ben ik trouwens alleen nog maar voor de inentingen geweest. Het is niet verplicht om te gaan hoor ! De wijkverpleegkundigen hier zijn wel heel vriendelijk en meegaand. Heb ik ook wel eens om opvoedkundig advies en om slaap advies gevraagd en ze hadden echt goede tips.

  • Maike
    Beantwoorden

    Noujaaa zeg wat een naar verschrikkelijk mens, die kinderarts! Alleen daarom zou je het dus al een consternatiebureau noemen! Dat mens heeft duidelijk geen kennis over borstvoeding en groei! Heeft ze unerhaupt wel de groeicurve voor borstvoedingkindjes aangehouden? En wat dan nog dat Morris zo goed groeit? Alleen maar top!! Echt meid jij moet absoluut niet aan jezelf twijfelen want jullie doen het fantastisch!
    Hier bij ons gaat het gelukkig wel leuk en gezellig op het CB, we hebben ook een leuke arts. Die vindt het alleen maar prachtig dat mijn mannetje van nu 2,5 maand zo goed groeit op mijn BV en geeft alleen maar complimenten. Zo kan het dus ook!
    Ik laat mijn kindjes niet vaccineren, en ook dat wordt gewoon gerespecteerd gelukkig! Geen irirtante vragen of zo naar mijn hoofd geslingerd, het is gewoon duidelijk bij hen.
    Ik hoop
    voor je dat de arts de volgende keer normaal
    reageert!

  • Leonie
    Beantwoorden

    Jeetje, wat een nare ervaring! Vreselijk hoe niet-empathisch ze zijn geweest! Ik ben heel benieuwd hoe wij straks het CB gaan ervaren.. maar ik heb toch al zo mijn vooroordelen opgebouwd, merk ik..

  • Eva
    Beantwoorden

    Oh jeetje wat heftig. Ik vind het juist zo knap dat jullie al zo snel gewend zijn aan morris en een ritme hebben gevonden samen. Hij groeit goed en huilt weinig zoals ik je begrijp, beter kan niet toch? Ik snap dat ze ook wat tips willen delen maar doe dat dan na een paar complimenten. Al moet ik zeggen dat ik die ‘tips’ wel erg op de details vind en er zelf niets mee zou doen. Het is ook meer van deze tijd denk ik al die tabellen en normen. Als baby werd ik ook iets te flink doordat ik blijkbaar veel bv dronk, maar toen zeiden ze tegen mijn moeder gewoon ‘dat gaat er met lopen wel weer af’. En dat is ook zo want ik heb gewoon een slanke bouw, dus vindt het raar dat ze nu al naar 4 weken zo’n boodschap aan jou mee willen geven.

    Zelf ben ik 36 weken zwanger en ben benieuwd hoe mijn eigen ervaringen met het cb gaan zijn. Ik stel me er maar niet teveel van voor..

  • Ef
    Beantwoorden

    Hee Michelle,

    Nare ervaring zeg, heel vervelend. Blijf vooral bij je eigen gevoel. Dat is echt het allerbelangrijkste! Laat je niet van de wijs brengen door een aantal vervelende opmerkingen. Probeer het desnoods bij je volgende bezoek uit te spreken, dat je met een vervelend gevoel naar huis bent gegaan.
    Even een terugkoppeling naar jouw verhaal en misschien iets nieuws voor je. Een arts op het consultatiebureau is geen kinderarts maar een jeugdgezondheidszorgarts. Dit lijkt maar een nuance maar is een groot verschil. Een arts op het cb signaleert en werkt vooral preventief, terwijl een kinderarts in het ziekenhuis werkt en voornamelijk curatief bezig is. Daarbij mijn tip dat als je ooit vragen hebt over de gezondheid van Morris om naar je huisarts te gaan. Zij zijn namelijk de enige die je ook kunnen verwijzen naar een kinderarts en medicatie mogen voorschrijven als dat ooit nodig mocht zijn.
    Daarbij hanteren ze op het cb een verkeerde curve voor flesgevoede baby’s en dat is wel een verschil.

    Verder fijn dat je jouw ervaringen deelt. Leuk om te lezen!! Ga zo door en niet twijfelen aan jezelf hoor!!

    • anouk
      Beantwoorden

      Doorverwijzen naar een kinderarts kan wel heb ik inmiddels ervaren 🙂

      • Ef
        Beantwoorden

        Hee Anouk! Wat fijn dat je dit even deelt. Denk dat het wel per gemeente verschillend is. In maart ben ik namelijk via de arts van het cb naar de huisarts verwezen om een verwijzing naar de kinderarts te vragen. Vond dat toen best omslachtig. Goed om te horen dat jij rechtstreeks verwezen bent!!

  • Anouk
    Beantwoorden

    Wat jammer dat die arts niet wat meer oog had voor een kersverse moeder. Iedereen wil toch graag bevestiging dat het ingeslagen pad goed is voor je kindje.
    Ik was na m’n eerste dochter helemaal klaar met dat bureau, werd onvriendelijk behandeld en kreeg adviezen en ongevraagde meningen waar ik me niet goed bij voelde (mocht na een halfjaar mn bv niet afbouwen, dan was ik een slechte moeder). Ging er nu niet heel hoopvol naartoe en ben positief verrast.De volledige bezetting is gewisseld en er zitten nu hartelijke en meelevende dames.Was er gisterochtend ivm gezondheidsprobleem van mini 2 en s avonds belde de arts mij nog omdat ze me wat extra tips wilde meegeven. Ook zou ze gaan bellen om snel een afspraak bij de kinderarts te regelen. Echt alle lof!

  • Elisabeth
    Beantwoorden

    Wat een vervelende ervaring… Zoals in alle commentaren al is verwoord… Volg je eigen gevoel. Die klopt altijd!
    Wel even belangrijk om te vermelden:
    Op een consultatiebureau werkt een JGZ-arts of consultatiebureauarts en geen kinderarts.
    Is toch wel een (groot) verschil….

  • Anouk
    Beantwoorden

    Wat leuk een artikel over het consultatiebureau! Was al heel erg benieuwd wat er allemaal in het artikel zou staan, omdat ik ook merk dat de meningen hierover ontzettend verschillen.
    Ik ben zelf jeugdverpleegkundige op het consultatiebureau (en ook 22 jaar en mama 🙂 ).
    Zo te horen doen jullie het super, en Morris ook, wauw! 5 voedingen is echt heel netjes. En juist heerlijk dat hij zo goed groeit. Ik snap die reactie van de jeugdarts dan eigenlijk ook totaal niet! Mijn ervaring is dat er bij flesvoeding soms iets kritischer naar gewicht wordt gekeken (maar ook niet altijd hoor, verschilt toch wel per kindje waar hij/zij behoefte aan heeft), maar bij borstvoeding is het al helemaal zo dat kindjes lekker hun eigen ‘lijntje’ op de curve volgen, en eigenlijk nooit te zwaar of wat dan ook kunnen zijn. Probeer je niet onzeker te laten maken, en zeker zo doorgaan zoals jullie het nu doen!
    Mijn dochter is 10 mei geboren, groeit als kool, in de kraamweek was ze 750 gram aangekomen, en ik kreeg alleen maar complimenten hierover van de kraamzorg en verloskundige (en van mijn collega’s), zo kan het dus ook..!

    Prachtig om te zien hoe goed je mannetje groeit op jouw voeding, iets om heel trots op te zijn!
    En daarbij wil ik ook nog even benadrukken dat iedere ouder ervaringsdeskundige is op het gebied van zijn of haar eigen kindje. Volg dus altijd je eigen gevoel, jij weet wat het beste is voor jullie kindje! Laat je niet onzeker maken en wees trots op die stijgende groeicurve, dit hebben jullie mooi samen gedaan!

  • Isa
    Beantwoorden

    Ik begrijp je heel goed. Ik kneep hem ook best wel voor het eerste ‘echte’ bezoek aan het consultatiebureau. Hier namelijk ongeveer hetzelfde verhaal: op een bepaald moment kwam er niks meer bij qua gewicht. We kregen toen wat tips en gelukkig kwam alles goed. Er werd flink ingehaald, met 300 gram per week.

    Dus toen het moment daar was dat we naar de arts moesten, was ik enorm bang voor commentaar (want 200 gram maximaal schijnt ‘gewoon’ te zijn). Gelukkig viel het mij alles mee, de arts was begripvol. Floris bleek niet alleen goed aan te zijn gekomen, een hele keurige lijn te volgen, maar ook in de lengte flink gegroeid. Hij had die extra grammen blijkbaar gewoon nodig! Al die tijd heb ik mijn gevoel gevolgd en de arts gaf mij mee dit vooral te blijven doen.

    Dat is eigenlijk wat ik gewoon wil zeggen: blijf jouw gevoel volgen. Wij kennen onze eigen kinderen toch echt het beste 😉 En die 300 gram zal ook jouw mooie Morris wel ergens voor nodig hebben (gehad)! Laat je niet onzeker maken! X

  • Anne
    Beantwoorden

    Pf wat jammer zeg van die kinderarts. Zo zie je maar weer, ieder bureau is anders. Ik heb t meegemaakt dat we Mees nog n keer opnieuw gingen wegen omdat de dame van t cb ook niet geloofde dat hij 500gr was aangekomen in 1 week. Toen we allebei nog n keer gekeken hadden en toch echt tot die conclusie kwamen moest zij heel hard lachen, schreef t op en kneep mijn kleine mannetje lief in z’n hamsterwangetjes en zei; ‘lekker groeien op de slagroom van mama, krijg je niks van’
    En dat is uiteindelijk ook helemaal zo! Juist met bv laat je de natuur z’n gang gaan en pakken ze wat ze nodig hebben. Goed dat je op jezelf reflecteert maar niet te veel he, wat ik zo lees is dat je echt het allerbeste met m voor hebt (ja duh welke moeder niet maar toch) en vooral
    je intuïtie blijven volgen want die is rete sterk en goed!
    Liefs Anne

  • Rosie - Lifebyrosie.nl
    Beantwoorden

    Hey Michelle,

    Ik vind het echt heel vervelend om te lezen dat je deze ervaring hebt. Ik vind het ook compleet onnodig dat je maar blijft herhalen dat ze haar werk maar doet etc. HALLO ze kan toch even aardig doen of niet? Wat belachelijk! Je bent verdorie nog maar pas moeder, knetterverliefd op je kind, je kind groeit als kool en dan gaat ze zeuren over dat hij teveel groeit? Echt alsjeblieft zeg. Wat een onzin! Natuurlijk doet zij haar werk maar is het ook niet haar werk om jou als moeder bij te staan in wat het beste is voor jouw kind en jou niet zo onzeker te maken? En bestaat er iets als teveel groeien? Vast wel maar naar mijn mening slaat het in jouw geval nergens op.

    Ik heb een heel fijn consultatiebureau en een hele aardige consultatiebureau arts maar ook hier hebben wij een keer ‘gezeur’ gehad. Misschien dat je het wel gelezen hebt op mijn blog maar toen Flynn 8 weken oud was groeide hij niet goed meer. Mijn borstvoeding bleek niet voldoende te zijn. Ik moest maar gelijk stoppen met borstvoeding geven want ik had een ondervoed kind. Nou toen ben ik ontploft kan ik je zeggen ;-)! Zomaar zeggen dat ik zou moeten stoppen met borstvoeding geven is ABSOLUUT niet aan haar en zeggen dat mijn kind ondervoed is? Hoepel op. Hij was inderdaad 2 weken niet goed gegroeid maar de woordkeuze is toch compleet belachelijk? Word er nu weer boos om hahaha ;-)!! Heb er zitten janken van boosheid haha. Later heb ik gelukkig meerdere keren excuses gekregen voor de botte reactie, dat dan weer wel.

    Weetje, het is net als jij zegt, ga naar het consultatiebureau en neem lekker alles met een korrel zout. Zij moeten het doen op basis van gemiddelden, jij kijkt naar jouw eigen kind. Ieder kind is uniek, geen gemiddelde, dus jij weet veel beter wat goed is voor jouw kind.

    En niet om betweterig te zijn maar puur omdat ik dit zelf ook niet wist. De arts op het consultatiebureau is geen kinderarts maar een consultatiebureau arts. Blijkbaar is dit een GROOT verschil want een kinderarts studeert nog een jaar of 6 door nadat hij/zij basisarts is geworden, een consultatiebureau arts maar een jaar. Als je echt ergens over twijfelt dus altijd een doorverwijzing vragen naar een kinderarts! 🙂

    Jouw Morris wordt, net als Flynn, gewoon een heerlijk spekkie :D! Niks mis mee ;-)!

    • Rosie - Lifebyrosie.nl
      Beantwoorden

      Trouwens, om het verhaal nog een beetje af te maken, Flynn is daarna in 10 dagen tijd 890 gram gegroeid ;-)! Was hij zo weer bijgetrokken dus!

    • Michelle
      Beantwoorden

      Thanks voor je lieve reactie!❤️ Ik denk dat ik het zo probeer te nuanceren om te voorkomen dat ik overkom als zo’n zevermoeder die geen kritiek kan hebben, want daar ligt dit echt zó niet aan. Ben het inderdaad helemaal met je eens dat dat óók haar werk is. Dat menselijke aspect is zij alleen compleet vergeten. Gewoon heel erg jammer. Ja dat heb ik toen inderdaad gelezen. Op een of andere zijn ze er een ster in zich gruwelijk ongenuanceerd uit te drukken op het cb. Wel heel fijn dat je nog excuses hebt gekregen. Ik vraag de volgende keer een andere arts! Nee inderdaad dat wist ik ook niet! En al helemaal niet waar het verschil hem dan precies in zat, dus dankje voor de info! Nee daar is inderdaad helemaaal niks mis mee! Flynn is zo’n verschrikkelijk knap kereltje!

      • Rosie - Lifebyrosie.nl
        Beantwoorden

        Snap ik en daarom wou ik het ook even benoemen want ik vond dat ZO niet nodig. Je komt helemaal niet over als zo’n vreselijke ‘ik weet het toch beter moeder’, het tegendeel, maar die arts komt wel over als een onaardig mens. Zeker niet onzeker van worden! 🙂 Ik denk dat je eerder blij mag zijn dat hij het zo goed doet dan dat je kindje niet wil drinken. Één van de meiden van mijn oude zwangerschapsgroepje heeft een kindje wat heel slecht eet en slecht groeit. Zo ontzettend naar! Liever een kilootje teveel zou ik dan zeggen! 🙂

        Volgens mij ben je een fantastische moeder dus zeker niet onzeker worden! Knuffel voor jou en Morris! X

Leave a Comment