Morris is vanaf het begin een goede slaper en was een tevreden baby, en we waren – en zijn! – ons er maar al te bewust van dat dat geen vanzelfsprekendheid is. Inmiddels is Benjamin ruim elf weken oud en blijkt hij al net zo’n tevreden slaapkoppie te zijn als zijn grote broer. Dubbel bingo dus. Als we thuis zijn doet hij met gemak twee slaapjes van ongeveer 2,5 uur in zijn grote bed, en ook ‘s avonds slaapt hij heel goed, van half negen tot de volgende ochtend half negen, met om 23:00 uur nog even een paar slokjes voor we de nacht in gaan. Ik krijg vaak berichtjes met dat ik m’n handjes mag klappen met twee van die slapers – geloof me; dat doen we ook – en misschien nog vaker de vraag hoe we dat zo voor elkaar hebben gekregen. Ik schrijf dit artikel niet om iemand iets in te wrijven, maar puur omdat er zoveel naar gevraagd is en het mooi zou zijn als een andere mama wellicht iets aan mijn tips zou kunnen hebben. Nou pretendeer ik geenszins dat ik de wijsheid in pacht heb als het op opvoeden of slapen aankomt, of dat ik nou zo’n gewellldige moeder ben omdat ik van die goede slapers heb, want dat is helemaal niet zo en ik ben er van overtuigd dat het voor een heel groot deel aan het karakter van de kids ligt, maar ik kan jullie wel vertellen wat wij hebben geprobeerd om ze aan het slapen te krijgen! 

RITME

Toen Morris geboren werd wisten we natuurlijk van toeten noch blazen. Hij was ons eerste kind, dus in beginsel deden we eigenlijk maar wat. We schaften na een paar dagen een Puckababy aan omdat hij zichzelf continu wakker lag te slaan, en dat bleek een gouden zet. Toen ik na twee weken overging van voeden op verzoek – wat op dat moment iedere drie uur drinken en vooral ‘s avonds heel erg clusteren inhield – naar voeden in een ritme van om de vier uur omdat Morris wel héél hard groeide (lees: een halve kilo in een paar dagen!) betekende dat, in combinatie met de bedritueeltjes, het begin van het doorslapen. Met twee weken maakte hij nachten van 23:15 uur tot 7:15 uur, en die nachten zijn eigenlijk alleen maar langer geworden. Hij is inmiddels anderhalf jaar, en de keren dat we er ‘s nachts voor hem uit zijn gemoeten zijn op twee handen te tellen.

Toen Benjamin er eenmaal was wist ik door die ervaring van de eerste keer dat ik meteen wilde proberen ritme aan te brengen in onze dagen, met name wat voeding betreft. Ik ben hem in een ritme van om de drie uur gaan voeden, en hij pikte dat eigenlijk meteen op. Ik krijg heel vaak de borstvoedingsmaffia op mijn dak als het gaat over voeden in een ritme, maar hier werkt het nou eenmaal als een malle en ik ben er inmiddels achter dat voeden in een ritme heel snel voeden op verzoek kan worden. Hier namen de jongens het namelijk allebei vet snel over, waardoor voeden in een ritme toch weer voeden op verzoek werd. Dus. Volg je het nog;)? Als Benjamin in het begin een uur na de vorige voeding onrustig werd bleek dat heel vaak geen honger te zijn, maar behoefte aan aandacht of zuigbehoefte. Aan de borst werd er dan alleen maar een beetje gesabbeld, en dat bleek ook prima op te vangen met wat knuffelen, een pink of een speentje. Ik liet mijn kind heus niet huilen als hij al na een uur onwijs honger had hoor, maar eigenlijk kwam, en komt, dat nauwelijks voor. Precies zoals het met Morris ook was. Toen we Benjamin de eerste nachten – waarin hij overigens op zijn zij lag vanwege misselijkheid door de snelle bevalling – wakker wilden maken voor een voeding moesten we echt alle zeilen bijzetten om hem wat te laten drinken, en na overleg met de kraamhulp besloten we toen dat gewoon eens niet te doen om te kijken wanneer hij zelf zou komen. Omdat Benjamin maar minimaal was afgevallen mochten we dat best proberen. Die eerste week werden we meteen heel erg verwend, want hij sliep ‘s nachts – op zijn buik! – van ergens rond twaalven tot de volgende ochtend tegen zes, zeven uur, en ook dat is sindsdien alleen maar langer geworden. Ik ben heel snel overgegaan op voeden om de vier uur, omdat Benjamin net als Morris destijds bizar hard groeide die eerste weken, en ik hem na drie uur te vaak wakker moest maken terwijl hij nog helemaal geen honger had.

Morris en Benjamin zijn allebei de belichaming van een ritmekind. Ik voed Benjamin nog steeds in een ritme van om de vier uur, vijf keer per dag. Hij drinkt om 8:30 uur, 12:30 uur, 16:30 uur, 20:00 uur en 23:00 uur. Soms schuift het allemaal een kwartiertje op, maar over het algemeen ziet iedere dag er wat voeding betreft identiek uit. Voor slapen geldt hetzelfde. Hij slaapt van ongeveer 10:00 tot 12:30, en vervolgens van 14:00 tot 16:30. Het komt wel eens voor dat hij tussendoor heel even wakker wordt, maar over het algemeen valt hij dan zelf – of na een aai over zijn bol – weer in slaap. Tussen de voedingen van 16:30 en 20:00 doet hij vaak een hazenslaapje op mijn arm, in de draagdoek of in het babynestje, en dat duurt dan drie kwartier tot een uurtje. Het ochtendslaapje is wel eens iets korter, maar over het algemeen verlopen de dagen allemaal min of meer op deze manier. Na de voeding van 20:00 uur gaat hij naar bed, en als wij zelf naar bed gaan om 23:00 uur halen we hem uit zijn grote bed, laat ik hem nog heel even drinken – vaak wordt hij dan nauwelijks wakker – en leg ik hem daarna over in zijn wieg. Die laatste paar slokjes kunnen er voor ons gevoel al wel af omdat het ondertussen nauwelijks meer wat voorstelt, maar voor nu wil ik het nog even niet jinxen. Benjamin slaapt overdag overigens veel beter dan Morris dat deed in het begin, en volgens ons is dat echt te wijten aan ritueeltjes.

BEDRITUEELTJES

De eerste weken hebben allebei de jongens overdag vooral heel veel bij mij geslapen. In de box, in de draagdoek, Benjamin in het babynestje: overal, als het maar dicht bij mij was. Ik vind het zelf gewoon het fijnste om zo’n minibaby zoveel mogelijk in mijn buurt te hebben. De overgang van in mijn buik naar uit mijn buik is al groot genoeg, laat staan als ze dan ook nog eens helemaal alleen een eind bij hun moeder vandaan moeten slapen. Dat idee vond ik helemaal niks, en zolang ik dat had heb ik daar ook maar gewoon aan toegegeven. Ik geloof dat Benjamin een week of twee oud was toen ik me bedacht dat ik wel eens langzaam zou kunnen beginnen met oefenen met zelf in slaap vallen in zijn grote bed. Ik heb op verschillende plekken gelezen over slapen en baby’s, onder andere in het boek Slaap! van Susanne Willekes, en overal komt wat terug over de maximale tijd die een baby eigenlijk wakker kan zijn, en over slaapsignaaltjes. Zo schijnt het zo te zijn dat een baby tot 2 weken eigenlijk maar ongeveer drie kwartier wakker kan zijn. Voor een baby van 12 weken is dat een uur tot anderhalf uur. Dat heb ik steeds in mijn achterhoofd gehouden als het op het ritme van de jongens aankomt. Ik breng Benjamin uiterlijk anderhalf uur nadat hij wakker is geworden weer naar bed, volgens een vast ritueel. Schone luier, knuffelen, kus op zijn voorhoofd, slaapliedje zingen, op zijn buikje in bed leggen, instoppen en muziekdoosje aan. Overdag blijven de gordijnen open, ‘s avonds gaan ze dicht.

De eerste keer dat ik hem zo wakker in bed legde lag hij eerst nog een poos wakker en begon hij op den duur te huilen. Toen ben ik naar hem toe gegaan, heb ik hem getroost door hem níet uit bed te halen, maar over zijn hoofdje te aaien en zachtjes tegen hem te praten tot hij weer tevreden was. Dat proces herhaalde zich een paar keer, tot hij zelf in slaap viel. Uiteindelijk hoefde ik ieder dutje dat ik hem wakker in bed legde ‘n keer minder terug, en inmiddels valt hij meteen zelf in slaap. Hij huilt altijd een paar minuutjes, maar we zijn er inmiddels achter dat hij dat doet om prikkels te verwerken. Daar moet je tegen kunnen, en ik vind het niet altijd gemakkelijk, maar ik weet ondertussen dat hij niet huilt omdat hij verdrietig is. Dat gekrijs is namelijk moeiteloos te onderscheiden van het zachte gejammer voor hij in slaap valt. We weten inmiddels dat we niet meteen op moeten springen als we hem horen, want daardoor halen we hem juist uit zijn slaaproutine. Dat is even wennen en ik kan me voorstellen dat je als moeder linea recta naar je baby toe stuift als hij ook maar het minste geluid maakt, maar voor ons is gebleken dat dat alleen maar averechts effect heeft. Als het na een paar minuutjes niet stopt of hij echt verdrietig gaat huilen ga ik naar hem toe om hem gerust te stellen, maar zover komt het eigenlijk zelden.

De voeding van 20:00 uur krijgt hij in zijn slaapzak nadat hij zijn vitamientjes en Sab Simplex heeft gehad, in een half donkere kamer, iedere avond op dezelfde manier, en de paar slokjes voor het slapengaan krijgt hij altijd plat liggend op bed in het donker, om hem niet uit zijn ritme te halen. Het klinkt allemaal behoorlijk spastisch en totaaaal niet flexibel, zo’n strak ritme en avondritueel, maar dat het met Morris een succes was en nu met Benjamin weer is voor ons voldoende reden om er mee door te gaan! Qua slaapjes overdag hebben we een soort ongeschreven regel dat hij er minimaal één in zijn eigen bedje doet. Doordeweeks zijn we veel thuis en slaapt hij vaak zowel ‘s ochtends als ‘s middags in zijn bed; in het weekend is het vaak alleen in de middag tegelijk met Morris, omdat we dan in de ochtend op pad zijn, en het komt ook wel eens voor dat hij de hele dag zijn bedje niet ziet en hij in de kinderwagen, auto en draagdoek slaapt. Dat laatste gebeurt eigenlijk niet zo vaak.

Het is een behoorlijke lap tekst geworden, maar dit is hoe wij het met onze jongens hebben aangepakt als het op ritme en slapen aankomt. Nogmaals: ik denk dat wij vooral vet geluk hebben, en ben ervan overtuigd dat je als ouder nog zo hard je best kunt doen, maar dat het er ook een beetje in moet zitten. Vroeg of laat tukken ze allemaal die nachten door, maar wanneer kan niemand je vooraf vertellen. Wij genieten er maar van dat het nu is zoals het is. Misschien gaat Benjamin over een paar weken wel gigantisch lopen spoken en kan m’n hele avondrituelentheorie het raam uit; niemand kan het ons vertellen, maar wie dan leeft wie dan zorgt. Mocht je nou op zoek zijn naar tips van iemand die er wél echt verstand van heeft kan ik je Slaap! van Susanne Willekes zeker aanraden. Ik heb het pas gelezen en haalde er heel veel herkenning uit.

Doen jullie ook aan bedritueeltjes en vaste slaaptijden? Of is iedere dag weer anders? Ik ben benieuwd hoe jullie het aanpakken qua ritme! 

Showing 21 comments
  • Peggy
    Beantwoorden

    Mijn zoontje van 15 maanden gaat altijd tussen 19:00 en 19:30 naar bed. Ik doe hem boven z’n slaapzak aan, knuffel nog even en leg hem dan in bed (mijn kind valt overigens niet in slaap van een muziekdoos maar van het geluid van een stofzuiger, dus ik heb een app met dit geluid zodat hij “rustig” in slaap kan vallen). Overdag wisselen de slaapjes enorm. Als hij snachts heeft zitten spoken dan heeft hij over het algemeen 2 slaapjes overdag. Heeft hij een goede nacht gehad dan is het er vaak 1 in de middag. Het zijn helaas geen lange slaapjes, deze duren vaak een uur en een kwartier. Gisteren heeft hij bijvoorbeeld maar over de hele dag 30 min geslapen, puur omdat hij smiddags weigerde te slapen, gevolg is een overstuur kindje die in de avond z’n slaap ook niet kan vatten. Ik heb een enorm onrustige slaper en het varieert per nacht of hij doorslaapt of dat ik er meerdere keren uit moet. Maar ieder kindje is andere en ik heb geaccepteerd dat het zo is en het wel goed zal komen met dat slapen.

  • Marieke
    Beantwoorden

    Heerlijk zulke slapers. Hier ook enorme slaapkoppen vanaf het allereerste begin.. Echt zo fijn.. Want ben zelf ook erg gesteld op m’n nachtrust; -)
    Zelf ben ik helemaal niet zo’n moeder met een vast ritme. Geen vaste tijden voor slaapjes en voedingen enzo. Wel redelijk vaste bedtijd rituelen.
    En dat gaat hier gelukkig prima.
    Zo doet iedereen het weer anders.. Leuk om te lezen.

  • Annelies
    Beantwoorden

    Heel herkenbaar allemaal. Ik vind het helemaal niet spastisch zoals jullie het aanpakken, kinderen houden nou eenmaal van duidelijkheid. Ze krijgen elke dag zoveel prikkels te verwerken (moet je je voorstellen dat je elke dag iets nieuws ziet, hoort, voelt. Best eng lijkt me :P), dan is het juist goed om ze structuur en veiligheid te bieden d.m.v. een ritme en rituelen enzo.
    Toen onze dochter geboren werd had ze een moeilijke start door heftige bevalling en later bleek ook koemelkallergie. Daarom heeft ze de eerste 2 maanden nauwelijks goed kunnen slapen, steeds hazenslaapjes. Ik deed enorm mijn best om “de 3 r’en” toe te passen, maar er was gewoon meer aan de hand met haar. Gelukkig werden we al heel snel geholpen door een kinderarts en met de juiste voeding veranderde ze heel snel in een heerlijke slaapster. Door de structuur en regelmaat die we haar bieden kan ze zowel overdag als ‘s nachts heerlijk slapen en is ze altijd een tevreden baby.
    Toch ben ik wel benieuwd naar dat boek ‘Slaap!’, gewoon om misschien nog wat andere inzichten te krijgen.

    Oh en wat betreft voeden op verzoek ben ik van mening dat dat voornamelijk is om de bv goed op gang te laten komen. Volgens mij ging dat bij jou als een tiet :P, dus snap ik dat je al snel op voeden in een ritme bent overgegaan.

  • Jana
    Beantwoorden

    Hoi Michelle, een vraagje! Slaapt Benjamin dan ook vanaf 2 weken in zijn eigen kamertje en niet bij jou op de kamer?

    • bijzonderkleinwonder
      Beantwoorden

      Hi Jana! Nee, om 23:00 halen we hem uit zijn grote bed voor die laatste paar slokjes, en dan leg ik hem over in zijn wiegje naast ons bed.

  • Diny
    Beantwoorden

    Wat fijn dat je twee goede slapers hebt! Zo kun je zelf ook voldoende rust pakken, die je zo nodig hebt als mama! Hier twee heel verschillende jongetjes. De oudste is echt een slaapkop, vanaf dag 1. De jongste daarentegen is vanaf de geboorte al een onrustige slaper. Nu, na 1,5 jaar zijn we erachter dat hij het beste slaapt als hij dicht bij ons in de buurt is. De nacht begint hij in z’n eigen bedje, maar wordt hij ‘s nachts wakker, leggen we hem over in een campingbedje in onze slaapkamer. Wil hij daar na een paar uur niet meer in, slaapt hij verder bij ons in bed. Tegen alle deskundige adviezen in, maar dit werkt voor ons allemaal het beste. Geen gekrijs meer ‘s nachts, en een stuk meer uitgerust. Doorslapen komt ooit wel..

  • Gwendolyn
    Beantwoorden

    Wat fijn voor jullie dat ze zo goed slapen! Onze zoon is nu bijna 10 weken en slaapt al 6 weken door, van 20.00 uur tot 07.30 uur. Wij hebben ook zo’n Puckababy slaapzak, omdat hij zichzelf wakker sloeg, echt een aanrader zo’n slaapzak. Ons avondritueel is; schone luier, slaapzakje aan en in zijn eigen kamertje een flesje geven. Met zo’n nijntje nachtlamp aan en alle lichten voor de rest uit. Daarna in zijn bedje leggen, kusje geven en vaak is die dan al vertrokken. Echt super fijn!

  • Kim
    Beantwoorden

    Leuk zo te lezen hoe dat bij de andere kindjes en mama’s gaat. Hier ook vanaf het begin twee lekkere slaapkopjes gehad. Oudste van bijna 3,5 slaapt sinds van de week niet meer overdag. Wel in de nacht lekker het klokje rond. De jongste van 19 mnd slaapt ook altijd klonkje rond of iets langer en overdag sinds een paar weekjes 1 keer 3 a 4 uur na de lunch. Altijd ook een vast ritueel. Douche/bad boekje lezen en heerlijk onder de wol.

  • Nadine
    Beantwoorden

    Leuk om te lezen Michelle! Ik denk dat het deels ook wel komt dat jouw kindjes goede slapers zijn, maar ook zeker wel doordat jij ritme toepast. Ik ben ook vrij snel op schema gaan voeden, eerst elke 3 uur en daarna 4 uur. Eerst nog geen vaste tijden, maar na een aantal weken wel. En als mijn dochter bijv. Om 5 uur ‘s nachts honger had gaf ik een klein flesje en dan om half 8 weer. Ik heb overigens nooit de late voeding van 23:00 gegeven. Ze kwam een poos rond 03:00, maar dat is ze steeds gaan uitbreiden waardoor ze nu om 07:30 wakker wordt. De laatste fles krijgt ze om 19:30. Ze slaapt dus klokje rond! Ik geef nu een fles om 07:30 – 11:30 – 15:30 en 19:30. Overdag slaapt ze ook goed in eigen bedje en ze heeft vaak ook even 5 a 10 minuutjes (jammeren/huilen) nodig om in slaap te vallen. En eigenlijk is ze altijd na en uur, ander half uur weer moe. Ik houdt de slaapsignalen goed in de gaten! Van de 24 uur slaapt onze dochter gemiddeld wel 18-19 uur. Ze is nu overigens 3,5 maand.

  • Linda
    Beantwoorden

    Wij hebben ook zo’n heerlijke slaper. Leuk om te lezen dat jullie het vrijwel hetzelfde hebben aangepakt. Sterkt mij in de overtuiging, dat naast het karakter van het kind, ook zeker een strak ritme en rituelen hier aan bijdragen. Mooi geschreven en fijn om te lezen

  • Sara
    Beantwoorden

    Klinkt heel fijn Michelle! Slapen jouw kleintjes met een speen?

    • bijzonderkleinwonder
      Beantwoorden

      Dat is het inderdaad ook! Morris valt wel in slaap met speen, maar gooit hem daarna uit, en Benjamin heeft geen speentje. We hebben ze allemaal geprobeerd, maar hij houdt ze niet in!

  • Esther
    Beantwoorden

    Hoi Michelle!
    Leuk om te lezen, ik heb een dochter van 6 weken en kan heeel onrustig zijn in de avonden. Ben ook bezig in het boek waar jij over schrijft, zeer interessant. 1 vraagje, je gaf aan dat je volgend een schema voedde van om de 3 uur. Stel dat Benjamin dan niet wakker werd voor die 3 uur, maakte je hem dan wakker? Ik twijfel elke keer of ik dat moet doen maar als ik het niet doe en er zit 4 uur tussen dan is heel dat schema weer door de war natuurlijk..

    Liefs, Esther

    • bijzonderkleinwonder
      Beantwoorden

      Hi Esther! Ik maakte hem dan inderdaad wakker. Ik doe het nu hij om de vier uur drinkt nog steeds zo. Als hij nog slaapt maak ik hem wakker om in het ritme te blijven. Dat werkt hier tot op heden heel goed!:)

      • Esther
        Beantwoorden

        Dankjewel voor je snelle antwoord! Ga toch nog eens proberen op die manier, hopelijk wordt het clusteren dan wat minder.. hoewel ik ook ovee het algemeen niet te klagen heb 🙂 geniet van je jongens! Liefs!

        • Fleur
          Beantwoorden

          Ik had ‘s avonds ook een echte clusterbaby, zo vermoeiend. Ik had wel het idee als ik mijn zoontje overdag veel gedragen had, draagdoek bijvoorbeeld, de ‘mamahonger ‘s avonds wel minder was. …

  • Angela
    Beantwoorden

    Herkenbaar om te lezen, wij waren en zijn ook van een strak ritme, netjes in je eigen bed slapen en overdag ook in je eigen bedje. De eerste paar weken waren echt wennen en doorzetten maar zoveel profijt van gehad toen en nu (bijna 4) nog steeds een goede slaper. Ons zoontje doet het nog steeds het beste op een strak ritme, ik geloof dan ook echt dat de opvoeding en rust en regelmaat een richtlijn is om je kind goed te laten slapen. Natuurlijk lag hij weleens tussenin maar maximaal een half uurtje en altijd weer terug naar je eigen bedje!

  • Carolien
    Beantwoorden

    Had ons verhaal kunnen zijn. Al sliep mijn zoontje niet direct de eerste weken goed; daarna wel. Ook puur op regelmaat. En ook hij had het nodig om even te huilen. En we hebben hem ook vrij snel aangeleerd om in bed te slapen. Ik geloof er écht in dat je een deel zelf in de hand hebt bij een groot deel vd kindjes. Uitzonderingen daar gelaten. Binnenkort verwachten wij de 2e en ben heel benieuwd of dat ook n goede slaper is!

  • Fraukje
    Beantwoorden

    Superfijn dat het zo gesmeerd loopt! Ik denk, eerlijk gezegd, dat je ook gewoon veel geluk hebt. Onze eerste was een enorme slaapkop, heerlijk. Direct besloten dat regelmaat (de drie r’en überhaupt) en rituelen heel belangrijk vinden en ons daar ook strikt aan hielden. Tweede kind zelfde ideeën en dit ook uitgevoerd. Hij is nu drie jaar en slaapt pas sindskort ‘s nachts door ipv tíg keer wakker worden… We hebben echt álles geprobeerd, uiteindelijk Dormesan van A Vogel geprobeerd omdat ik niet meer van gekheid wist wat te doen. Toeval of niet, maar sindsdien… 🙂

    • Hannelore
      Beantwoorden

      Heerlijk die goede slapers. Bij ons hetzelfde als hierboven geschreven en bij mijn schoonzus in het gezin ook een soortgelijk verhaal. Een hele goede slaper en een kind die lak had aan alle ritmes en rituelen. En dan deden we ook echt alles exact hetzelfde. Sliep veel korter dan ander kind en werd meerdere malen nachts overstuur wakker. Ook alles geprobeerd. Dit maakt dat je dag/nacht rommeliger verloopt omdat je zeker in de eerste periode nooit weet waar je aantoe bent qua slaap en het inslapen vaak ook lang duurde. Slaapt nu na 2,5 jaar eindelijk door:)

  • Fleur
    Beantwoorden

    O het klinkt zo heerlijk en makkelijk! Grotendeels echt door de kindjes zelf. Ik gaf ook borstvoeding, maar dat lukte de eerste 3maanden echt niet in een schema. Moest echt op verzoek, anders had ik zo’n boze ontevreden baby! Slaapjes overdag waren precies een half uur, een jaar lang! En snachts ook alles geprobeerd; kolven zodat we het konden verdikken met rijstebloem of pap, maar toch een jaar lang 3a4 x per nacht wakker. Daar wordt je echt geen leuke moeder van. Was bijna altijd moe en vond het soms echt niet leuk. Dus ik vind dit echt een jaloersmakend verhaal, niet dat jij hier wat aan kan doen hoor

Leave a Comment