Mijn bucketlistartikel werd massaal gelezen. Daarin vertelde ik al over de reizen waar we van dromen voor de komende jaren. Deze zomer gaat dat hem alleen nog niet worden. Ik bedoel: een trip New York is fantastisch, maar als Benjamin nog geen jaar oud is zien we dat nog niet echt zitten, want zo’n gesjouw met twee kleine kindjes en al die spullen, en daarbij zijn we in de zomer luie vakantievierders. Geef ons een lekker temperatuurtje, een zwembad, een strand in de buurt en lekker te eten, en we zitten helemaal prima. Niks meer aan doen. Vandaag vertel ik je over onze vakantieplannen voor komende zomer. Wat gaan we doen met een baby van 10 maanden en een peuter van net twee jaar?

De afgelopen jaren zijn we iedere zomer met papa, mama, Robin en Mees op Mallorca geweest. We hebben daar een heerlijk appartement, het weer is er over het algemeen geweldig, we kennen fijne restaurantjes – de sushi bij de buren is de beste ever en Ribello in Palma blijft grote favoriet – en we voelen ons er ontzettend thuis. Drie jaar geleden probeerden we er zwanger te raken, twee jaar geleden waren we er toen Morrisje net 11 weken oud was, en vorig jaar leerde hij er lopen en was ik 34 weken zwanger van Benjamin. We hebben daar de mooiste herinneringen ever, dus in die zin is de keuze nooit zo heel lastig gemaakt. Toch ligt het dit jaar allemaal net even anders. Het appartement is top en er zijn maar weinig plekken waar ik liever ben dan daar – ik bedoel: kunnen jullie je het uitzicht nog herinneringen van de vakantieplogs?! – maar voor ons achten is het net te klein. Vorig jaar sliep Morris de eerste nachten bij ons op de kamer, en dat ging op zich prima, maar bij de eerste beste kuch of draai – laat staan als je het niet bij een kuchje of een draaitje houdt :’) – stond hij rechtop in zijn bed. Uiteindelijk heeft Morris dus de halve vakantie in onze badkamer geslapen, en hoewel dat prima ging is het natuurlijk niet helemaal ideaal. Inmiddels hebben we twee kleine mannen, en gaat dat ‘m dus heel kort samengevat niet worden.

Nou hadden we dus bedacht dat we dan deze zomer voor het eerst twee weken naar de camping zouden gaan met z’n vieren. Twee weken op La Quercia, op de plek waar ik zelf ook alle zomers in mijn jeugd doorbracht. Omdat je daar altijd héél lang van te voren moet boeken besloten we gewoon alvast een maxi-caravan te reserveren en dan daarna alsnog wel te zien hoe of wat. Twee weken op mijn andere lievelingsplek op deze aardbol met mijn drie mannen klonk – en klinkt! – mij als muziek in de oren. Ik ben gek op Italië en heb er altijd van gedroomd terug te gaan naar de camping waar ik het als kind zo ontzettend naar mijn zin had. Alleen is er ook een kleine kanttekening..

Jullie weten dat ik een papa- en mamaskind ben. Daar kun je van alles van vinden, moet je vooral ook doen, maar feit blijft dat dat nou eenmaal zo is. Hoe geweldig het me ook lijkt om met mijn mannen op vakantie te gaan; het feit dat ik pap en mam dan drie weken niet zie vind ik lastig. Ik weet dat dat er omstandigheden zijn waarbij je geen keus hebt hoor, begrijp me niet verkeerd, maar in dit geval heb ik dat wel en gaat het om iets wat vooral heel erg leuk zou moeten zijn. Ik weet dat dat voor sommigen niet voor te stellen is, maar ik ben er nou eenmaal geen held in. We zien elkaar thuis heel vaak ‘even snel’, en als we elkaar vijf dagen niet zien omdat pap en mam weggaan is dat al een ding en sta ik te janken bij het gedag zeggen, laat staan als het om drie hele weken gaat.

Daarbij zagen we naast heel veel leuke dingen aan kamperen met zijn vieren ook best wat kleine dingetjes. Onze jongens zijn nou eenmaal ritmekinderen. Daar zijn we heel vaak heel blij mee, maar dat betekent ook dat zij ‘s middags in hun bedje slapen, en ze er ‘s avonds ook weer op een enigszins schappelijk tijdstip ingaan, en wij dus heel veel op de veranda aangewezen zullen zijn. Dat we niet even een avond samen uiteten kunnen, en dat we twee weken non stop in de zorgmodus staan. Nu klink ik vast weer als een mega verwend kreng of een ontaarde moeder en dat is heel erg niet hoe ik het bedoel, ik hoop dat jullie me ondertussen goed genoeg kennen, want met twee weken zorgmodus en iedere avond op de veranda is helemaal niks mis. Sterker nog, dat is hartstikke leuk, en dat moment gaat er vroeg of laat zeker weten ook komen voor ons. Maar de afgelopen jaren vonden we het ook heerlijk dat we op vakantie af en toe heel even onze handen vrij hadden. Dat Morris zijn – toen nog – fles een keer van Mees kreeg, of iemand anders hem zijn fruithapje gaf. Het is echt niet zo dat we hem bij aankomst in handen van pap en mam hebben geduwd en daarna twee weken op onze luie kont zijn gaan zitten en niet meer naar hem hebben omgekeken, verre van zelfs, maar heel eerlijk: het is fijn om op vakantie de zorg voor de jongens af en toe een beetje te kunnen delen. Ik ben bijna 24/7 samen met Morris en Benjamin, ze zijn vrijwel altijd bij mij en dat vind ik fantastisch; ik zou niet anders willen, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het niet fijn vind als op vakantie dan ‘n keer iemand anders even loopt voor een luier of een voeding.

Dus, moraal van het verhaal: we hebben onze vakantie omgeboekt. Met zijn achten in het appartement was geen optie meer, zo realistisch waren we dan ook wel weer, maar drie weken zonder elkaar vonden we unaniem te lang. De reservering op de camping is opgezegd, en we gaan ook deze zomer ‘gewoon’ naar Mallorca. Geen autoreis van een uur of twaalf – hoewel ik dat helemaal geen probleem vond, vorig jaar naar wintersport ging dat met Morris ook prima – maar een vlucht van een uur of twee. In een heel fijn hotel niet ver bij het appartement vandaan. Met zijn vieren, mijn mannen en ik, maar wel dichtbij genoeg om even op en neer te lopen voor een bak koffie, om af en toe gezellig met z’n allen te eten, borrelen, kaarten – iedereen behalve ik want ik snap daar geen hout van – én om een keer iets met z’n tweeën te kunnen doen. Een ander moet er misschien niet aan denken, maar voor ons is het voor nu perfect.

Ik zou soms best willen dat het anders was. Dat ik dit soort dingen zonder knipperen zou doen, en daar dan ook nog eens helemaal achter zou staan. Het is niet zo dat ik dit niet kán, ik bedoel, we redden ons geweldig met zijn vieren, dat doen we iedere dag, maar het voelt gewoon niet fijn. Het is niet iets waar ik trots op ben. Ik ben 24, heb mijn eigen gezin en dop mijn eigen boontjes – hartstikke prima, al zeg ik het zelf – maar ik vind het nog steeds lastig om los te laten. Ik ben zoals ik ben en het is zoals het is, en in plaats van daartegen te vechten voelt het veel fijner om het te accepteren en het vervolgens op zo’n manier in te vullen dat iedereen er vrolijk van wordt. En dat hebben we gedaan.

Wat zijn jullie vakantieplannen deze zomer? Zijn jullie van het kamperen, of juist meer van een hotel? Ik zou zelf niet kunnen kiezen: ik ben benieuwd hoe dat met jullie zit.

Bedankt voor het lezen, en voor straks een heel fijn weekend!

Showing 25 comments
  • Kim
    Beantwoorden

    Voor mij is het ook altijd een moeilijke keuze tussen kamperen en een hotel! Zelf altijd gekampeerd met mijn ouders, maar mijn vriend is een echt hotel mens haha! Ik neig toch wel meer naar het kamperen toe! Ik snap je gevoel naar je ouders toe ook wel, zelf vind ik het ook moeilijk om mijn ouders “achter” te laten

  • Linda
    Beantwoorden

    Ik kan heel goed begrijpen dat je de zorg op vakantie een keer uit handen wil kunnen geven, zeker omdat je 24/7 bij de kids bent. Wij gaan voor het eerst met ons gezinnetje van drie (baby van 6 maanden) op vakantie naar zuid italie en hebben daar een agriturismo geboekt. Ik zou er niet aan moeten denken om met mijn ouders altijd op vakantie te gaan dus zullen wij de zorg voor onze kleine samen een beetje moeten verdelen. Ben erg benieuwd!

  • Eveline
    Beantwoorden

    Heerlijk toch! Ik vind het ook fijn om dicht bij mijn ouders te zijn. Ik denk altijd maar zo, nu kan het nog en kunnen ze volop van hun kleinkind(eren) genieten! Je kan later tenminste geen spijt hebben dat je je ouders te weinig hebt gezien 🙂 geniet ervan en je hoeft je niet te verantwoorden, ook al voelt dat soms wel zo! Ik denk dat veel mensen jaloers zijn op de band die jij hebt met je ouders! Xx fijn weekend!

  • Lenie
    Beantwoorden

    Fijn vooruitzicht! Mag ik vragen welk appartement jullie eerst altijd zaten?

  • Judith
    Beantwoorden

    Het is jammer dat je het gevoel hebt dat je je daarvoor moet verantwoorden, want dat is nergens voor nodig! Het is toch hartstikke fijn dat je zo’n goede band met je ouders hebt en dat samen op vakantie gaan er ook voor zorgt dat jullie wat tijd met z’n tweeen hebben. Vooral heel erg koesteren en heerlijk van genieten!

    • Hester
      Beantwoorden

      Sluit me hier 100% bij aan!

  • Anna
    Beantwoorden

    Ik vind het heel fijn dat je hier zo open en eerlijk over schrijft, ik herken het gevoel precies. Ik ben zelf 22 jaar en ik kan ook lastig zonder mijn ouders. Ik vind het mooi dat je dit zo eerlijk durft op te schrijven. Ook vind ik het superstoer van je dat je ondanks alle meningen en oordelen gewoon op jonge leeftijd voor je eigen pad hebt gekozen. Het pad waar jij gelukkig van wordt. Ik ben zelf ook nog jong, maar ik kijk ook al jaren uit naar het moederschap. Ik herken mezelf heel erg in veel dingen van jou. Ik heb vroeger ook op voetbal gezeten (wat in onze tijd nog vrij uniek was voor meisjes) en ik doe nu ook HBO-Communicatie. Erg toevallig allemaal. Ik volg je met heel veel plezier! 🙂

  • hilde
    Beantwoorden

    Wij gaan al jaren naar Texel, kamperen in een tent (met een douche en wc erin hoe luxe ;)) Vaak worden we daarop uitgelachen of met een scheef oog aangekeken. Maar ik zou niet weten waarom, want wij hebben het fijn. En uiteindelijk gaat het daarom en maakt het niet uit waar en hoe je vakantie viert.
    Eerlijke blog van je, en fijn dat je man dit ook oke vind ga ik vanuit.

  • Nicole
    Beantwoorden

    Lekker doen wat goed voelt en wat n ander er van denkt…boeien.

    Wij gaan lekker naar Spanje. Op de camping.
    Ik hou ervan

  • Femke
    Beantwoorden

    Fijn om te lezen dat ik niet de enige “volwassene” (22 jaar) ben die niet lang zonder haar ouders kan. En dat is, weet ik nu, helemaal niet erg! Gewoon lekker doen waar jij je goed bij voelt! En hoe meer zielen hoe meer vreugd, toch? Wij gaan deze zomer ook weer gezellig met z’n allen op vakantie

  • Sandra
    Beantwoorden

    Wij gaan kamperen in Spanje. Op dezelfde camping als mijn ouders altijd staan. Heerlijk.. en super leuk voor onze kleine meid

  • Natasja
    Beantwoorden

    Wat een heerlijk vooruitzicht! En als jullie je daar fijner bij voelen, en de gezelligheid enz. Lekker samen op vakantie gaan! 🙂

    Wij (mijn man en zoontje van net 2) gaan deze zomer ruim 2wkn na Spanje. Appartement van pa&ma, wat eigen spullen en aan zee. Wij vinden het juist fijn om met zn drieen te gaan. Tijd voor elkaar en relax.

  • Claudia
    Beantwoorden

    Wat fijn dat je zon goede band heb met je ouders! Wij gaan naar ons vertrouwde appartement in noord Spanje. Vooralsnog alleen met ons gezinnetje maar nog plek voor als oma mee wil.. of bekende camping dichtbij als de rest van de familie aansluit. Maar alleen met ons drieën vind ik ook heerlijk eigenlijk 🙂

  • Ilse Visscher
    Beantwoorden

    Ik kan me helemaal in jouw verhaal vinden hoor. Heel lastig ook dat loslaten! Vind ik ook altijd een dingetje. Zeker toen ik samen ging wonen, helemaal aan de andere kant van Nederland. Dat mamaskindje ja.. en betekent zeker niet dat je, je eigen boontjes niet kan doppen. Het is hoe je bent. En hoe fijn is het om de zorg te delen! Lekker gaan genieten met zn vieren (en achten!) Ik ben nog heel druk aan het denken waar wij heen moeten! Keuzes., keuzes!

  • Andressa
    Beantwoorden

    Wij gaan al 14 jaar met mijn ouders naar de camping.. en ik ben 32

  • Suze
    Beantwoorden

    Goed geschreven. Vakantie is er om optimaal te kunnen genieten. Heb je tips voor vliegen met een dreumes van 17 maanden?

  • Annemarie
    Beantwoorden

    Hey Michelle,

    Allemaal heel herkenbaar en normaal. Sinds 4 jaar ouders van nu 2 kindjes en ruim 15 jaar samen. De ‘grote’ vakanties deden/doen wij altijd met een groep. Daarin zitten in ieder geval mijn schoonouders.

    Ik woon alweer 10 jaar ruim 100 km bij (schoon)ouders vandaan en dat went, maar toch wil ik die vakanties met ruimte voor eigen gedachten en handelen niet missen.

  • Jolijn
    Beantwoorden

    Ik ga dit jaar voor het eerst naar het buitenland met mijn “mannen”.
    Vriend en zoontje van anderhalf jaar!
    We gaan naar het Gardameer in een stacaravan op een camping!
    Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat.
    Het duurt nog even (september pas 😉 ) maar ik kan niet wachten.
    Het belangrijkste van een vakantie is dat je uitrust en geniet en ieder doet dat voor zich! 🙂

  • Liz
    Beantwoorden

    Wij trekken 3 weken rond met ons oude VW busje. Geen idee hoe we het dit jaar gaan doen met baby nr 2 maar nu al zin om de weekenden te gaan oefenen. Oh en de hond moet ook nog mee

  • Kids.sweet.home
    Beantwoorden

    Super leuk om iemand anders zijn vakantie verhalen te lezen. Wij hebben toen de kids heel klein waren veel gereisd naar de verre bestemmingen omdat wij dat gemakkelijk vonden. Draagzak en kinderwagen en gaan. Zo zijn we naar Indonesië wel overal en nergens geweest toen ze 1 jaar waren liep hele rijstvelden af in draagzak met dikke buik .Toen ze 2 en 3 jaar waren naar Amerika en zijn we alle parken afgereisd. Nu ze wat ouder zijn gaan we elk jaar een maand rondreizen in Frankrijk. Thuis pluizen we de boeken uit naar bijzondere plekken wat uiteraard super is voor kids en zo overnachten we in boomhut kamers, b&b, logeren bij de boer, loungetenten, safaritenten, Huttopia tenten midden in de natuur waar je met bolderkar je hut moet bereiken en met z’n allen in 1 familiebed slaapt (lees 5 personen) en alles waar we heengaan is altijd super ingericht voor kleine kinderen dus ook toiletten en bad voor kids is overal aanwezig. Zo hebben we al 4 jaar lang dit soort reizen door Frankrijk gemaakt waar kids zwemmen in de mooiste meren waar soms niemand is en ze bewijze van naakt kunnen zwemmen, watervallen in de natuur, kampvuren noem het maar op. Dit jaar gaan we voor het eerst 4 weken naar Kroatië. Dus hup naar de winkel voor een boek over Kroatië die ik helemaal ga uitpluizen en allemaal notities maak op de landkaart waar we stoppen onderweg. Onze kids zijn inmiddels oudste 7 middelste 6 en jongste 2. Wij rijden dan wel 5000 a 6000 km in een maand

    Heel veel plezier met jullie vakantie.

  • Nienke
    Beantwoorden

    Ik moest echt lachen om dit stukje, je hoeft je toch niet te verantwoorden! Heerlijk toch dat je zo’n band met je ouders hebt!
    De zomervakantie gaan wij altijd met ons eigen gezin (van inmiddels 4 kinderen) meestal 3 weken op vakantie.
    De andere vakanties (herfst, voorjaar) nemen we ook graag onze ouders mee, fijn om de zorg even te kunnen delen, daar hoef je je niet voor te schamen hoor!
    Deze zomer gaan we 3 weken naar Frankrijk, iedere week een ander vakantiehuis en waarvan de laatste week met vrienden erbij. Veel zin in!

  • Eline
    Beantwoorden

    Mijn vriend en ik gaan elk jaar in mei naar Ibiza. Waar mijn oom woonde. Helaas is hij in juni 2017 overleden nadat er 3 weken daarvoor kanker werd geconstateerd. In mei daarvoor waren we er nog geweest en kwamen we erachter dat ik zwanger was van Lana. In september is zij geboren en overleden. We overwegen om dit jaar (volgende maand) weer naar Ibiza te gaan. Het eiland van mijn oom en onze dochter. Hoe moeilijk dat ook zal zijn!! Maar ook mooi..

  • Yamie
    Beantwoorden

    Vorige maand zijn we met de familie naar Nijmegen geweest een paar dagen. We waren daar met z’n 16-en! Het was ontzetten gezellig en ook heerlijk dat anderen ook op Julian letten en met hem speelden. Doordat ik zwanger ben van de 2e (ook een jongen ) en best moe was toen was het heerlijk in de middag even te liggen en dat hij dan even met opa en alle anderen kon ‘pelen’, zoals hij dat noemt ☺️. De plannen zijn deze zomer een paar dagen naar een eiland te gaan zoals Ameland of Texel met zijn drieën. Volgend zomer verder weg met z’n vieren lijkt me heerlijk! Dat bekijken we dan

  • Sonja
    Beantwoorden

    Wij ervaren een all inclusive vakantie als heel luxe en een beetje handen vrij, met twee jonge mannetjes.
    We gaan met een bevriend gezien, voor de gezelligheid.
    Maar gaan ook regelmatig met familie (ouders/schoonouders etc) weg. Dat is met kleine kinderen nu eenmaal fijn. Wij vinden ook tijd met zn viertjes super, dus gaan dan ook een weekje met zn vieren naar de camping, maar weten dat het dan meer aanpoten is qua zorg en huishoudelijke taken die doorlopen.. Alvast veel plezier!!

  • Christel
    Beantwoorden

    Maar met jouw ouders op vakantie gaan betekent automatisch Koens ouders ‘buitensluiten’. Hoe doen jullie dat? Vind hij het niet vervelend of wil hij nooit eens een keer met zijn ouders of familie weg? Of vinden zijn ouders het niet jammer, wringt dat nooit?
    Ik bedoel het echt niet vervelend, maar ik ben oprecht benieuwd naar of jullie dit soort discussies gehad hebben en hoe je daarmee om bent gegaan. Ik zou bijvoorbeeld wel graag een keertje met mijn ouders op vakantie gaan (of bij elkaar in de buurt zitten), maar zou daar echt niet mee aan hoeven komen bij mijn vriend. Hoewel hij het prima kan vinden met mijn ouders zou het voor hem echt een nachtmerrie zijn om op vakantie te moeten met ze. En andersom merk ik dat als we een periode meer met zijn familie doen dat mijn ouders dat toch wel op z’n zachtst gezegd jammer vinden. Tijd kan nou eenmaal maar één keer besteed worden. Dus vandaar mijn vraag, hopelijk heb ik het helder verwoord. 🙂
    En verder inderdaad alleen maar héél fijn dat jullie zo’n band hebben en dat Koen daar ook helemaal deel van is! Geen verantwoording nodig!

Leave a Comment