Hallo, week 27! Over één weekje begint het derde trimester! Sinds de 20 weken lijkt het wel of we op standje ‘doorspoelen’ staan. De tijd vliegt echt voorbij. De afgelopen weken stonden vooral in het teken van ziekenhuisbezoekjes- en onderzoeken, maar dat mag de pret niet drukken: wij genieten intens!

WEEK 24

Week 24 is een rustige week met weinig bijzonderheden. Ik merk dat ik af en toe een beetje het gevoel krijg dat ik ontplof. Ik heb heel veel en vaak honger, maar merk wel dat er op een of andere manier gewoon minder in past dan voorheen. Als ik te veel eet voelt het oprecht alsof ik uit elkaar klap, en dat is niet zo’n lekker gevoel. In week 24 komt ook de kraamzorg langs voor de intake, en dat vinden wij leuk. We hebben een héél fijn gevoel bij de organisatie die we hebben uitgekozen. Wij hebben erg lang getwijfeld over kraamzorg, maar zijn uiteindelijk voor de organisatie gegaan waar een goede kennis van ons als kraamverzorgster werkt. De coördinator van de organisatie gaat er alles aan doen om zo te plannen dat die goede kennis de bevalling straks begeleidt en bij ons in huis komt, en belooft me dat die kans heel erg groot is. Dat geeft ons allebei heel veel rust. Ik ben niet zo snel op mijn gemak met mensen die ik niet ken, en ik snap dat het in een situatie als deze vaak gewoon niet anders is, maar als we het op deze manier zouden kunnen oplossen zou dat echt wel heel erg fijn zijn.

WEEK 25

Deze week staat eigenlijk compleet in het teken van onderzoeken in het ziekenhuis. Na mijn ongelukje in de badkamer en de landing op mijn hoofd van twee weken geleden, word ik nu toch wat uitgebreider onderzocht. Er zitten ook rustige weken tussen, maar over het algemeen val ik toch wel zo’n één à twee keer in de week flauw en dat is gewoon te vaak. Ondanks dat je van dat hele ziekenhuis niet bepaald vrolijk wordt, vind ik het wel heel fijn dat alles zo goed onderzocht wordt. We hebben deze week een afspraak bij de cardioloog, de neuroloog en ik moet 24 uur een bloeddrukmeter dragen. De bezoeken aan die artsen stellen niet zo heel veel voor; we bespreken vooral wat voor onderzoeken ze precies gaan doen, maar die 24 uur aan die bloeddrukmeter zijn geen feest.

Pijn doet het niet hoor, maar dat ding maakt me een potje herrie! Overdag geeft dat niet zo, maar ‘s nachts doen we geen oog dicht omdat dat apparaat ieder uur oppompt en het bijbehorende kastje dan begint te piepen. Nou goed, die 24 uur zijn ook zo weer voorbij, dus het blijft allemaal wel te overzien. In week 25 heb ik ook erg veel last van harde buiken, maar ik geloof dat dat gewoon komt door dat hele ziekenhuis in – ziekenhuis uit gedoe, en het feit dat ik niet zo heel goed rustig aan kan doen. Gelukkig zijn ze verder niet heel pijnlijk. Vanaf deze week kunnen we onze kleine man ook heel duidelijk zien bewegen. Als ik op een stoel zit of lekker op de bank lig zie je mijn buik echt de meest vreemde bewegingen maken. Zo geweldig om te zien. Waar ik in het begin met moeite wat zachte klopjes kon ontdekken, gaat nu af en toe echt mijn complete buik van links naar rechts en vice versa. Puur genieten!

Buikfoto 25 weken

WEEK 26

Deze week zetten we de bezoekjes aan het ziekenhuis nog even voort. Ik krijg 24 uur een hartslagmonitor – geen probleem, merk je helemaal niks van – en een hersenfilmpje. Dat laatste onderzoek vind ik zelf niet zo vervelend, maar maakt op Koen wel heel veel indruk. Hij vindt het er heel heftig uitzien, dat mutsje met al die snoertjes, en kabeltjes overal aan vast. Gelukkig duurt het al met al maar een uurtje, en ben ik na dat onderzoekje voorlopig klaar! Dat voelt wel heel fijn. We hebben deze week ook weer controle bij de verloskundige. We gaan echt met een supergevoel weer weg. Mijn gewicht is hartstikke prima, mijn ijzer is helemaal goed en Frummeltje is perfect gemiddeld qua formaatje. Mijn baarmoeder is nog steeds aan de grote kant, dus ze prikt voor de zekerheid nog een keertje mijn suiker, maar ook die is met een waarde van 4,1 helemaal prima. Die grotere baarmoeder is dus niet echt te verklaren; de verloskundige denkt dat het direct verband houdt met hoe extreem druk Frummel is. Ik krijg alleen wéér een reminder dat ik echt wat rustiger aan moet gaan doen en wat vaker rust moet pakken, dus ik besluit dat toch maar ter harte te nemen. Ik slaap ‘s nachts heel slecht, omdat ik mijn draai niet lekker kan vinden en vaak moet plassen, en merk wel dat ik daardoor – en door mijn nog steeds heel lage bloeddruk – veel vermoeider ben dan normaal gesproken. Gewoon wat meer aan toegeven en wat vaker een dutje doen dus; hoe erg kan het zijn? Helemaal goedgekeurd gaan we weer naar huis.

Van gekke buien door mijn zwangerschapshormonen heb ik eigenlijk helemáál geen last; ik ben juist veel relaxter dan ik ooit ben geweest en zit heel lekker in mijn vel, maar jongens echt, als het over dieren gaat dan word ik me toch een partij hormonaal! Ik las van de week op Facebook een post van een kennis wiens katje was overleden. Nou echt, die sluizen gingen me een potje open hier! Niet normaal! Terwijl ik voordat ik mijn eigen katten had juist totáál geen dierenvriend was. ZO vreemd. Ik moest er later ook wel heel hard om lachen, maar dit was echt wel een heel hormonale actie.

Al met al gaan we dus nog steeds helemaal goed. Ondanks de ziekenhuisbezoekjes heb ik weer intens genoten van de afgelopen drie weken. Koen en ik zijn iedere avond trotse toeschouwers van Frummel zijn acrobatische toneel, en we zijn heel bewust bezig met mijn zwangerschap. Dat voelt voor ons heel fijn. We zijn vandaag precies een half jaar in verwachting, en dat klinkt bizar. Over ongeveer drie maanden is onze kleine man er gewoon al..

Vandaag, vrijdag, ben ik weer de hele dag aan het ploggen, dus mocht je mijn plogs graag lezen; morgen staat er weer eentje online!

Dankjewel voor het lezen! X

Showing 0 comments
  • Jeanne
    Beantwoorden

    Fijn dat het zo goed gaat!
    Ben benieuwd naar je plog 🙂

  • Sophie
    Beantwoorden

    Wat fijn dat het allemaal goed gaat! Succes met je rust pakken. Neem het er lekker van zou ik zeggen :-).

  • Mathiske
    Beantwoorden

    Fijn dat het zo goed gaat! Neem echt je rust, je lijf heeft het nodig! Lekker Smiddags even een dutje doen! Of lekker op de bank een serie kijken ofzo! Ik ben benieuwd naar je plog!

    • Michelle
      Beantwoorden

      De plog staat inmiddels weer online;)! Maar inderdaad, dat rust nemen gaan we vanaf nu gewoon iedere dag een soort van inplannen!

  • Angela Lodder
    Beantwoorden

    Wat fijn dat het goed gaat! En dat slapen, ja dat is echt vervelend he. Slaap je al met een voedingskussen? De nachtmerrie van iedere man, maar de droom van iedere zwangere vrouw! Mijn man zei altijd: gaat dat ding alweer mee naar bed. Jep, mijn steun en toeverlaat, het voedingskussen!

    • Michelle
      Beantwoorden

      Ja dat voedingskussen ligt hier al een hele poos gezellig in bed! Haha. Zo romantisch als het maar zijn kan hoor.

  • Margriet met de Paplepel
    Beantwoorden

    Fijn om te lezen dat het zo goed gaat. Geniet ervan. Lijkt me wel heel naar om zo vaak flauw te vallen.

    • Michelle
      Beantwoorden

      Dat flauwvallen is inderdaad niet echt optimaal, maar op den duur went het op een of andere manier ook wel weer. Het is toch niet anders, dus kunnen we er maar beter het beste van maken:)!

  • ohmymacushla
    Beantwoorden

    Wat ben je mooi zwanger! En fijn dat je zo’n goede zwangerschap hebt. Ik vond dit termijn van de zwangerschap ook het ‘prettigst’

Leave a Comment