Goedemorgen lieve mensen! Ik ben er weer met een nieuwe vakantieplog. Je ziet onze dinsdag en woensdag, de twee laatste dagen van juli, en twee eigenlijk doodnormale vakantiedagen. Op dinsdag voeren we vrij weinig uit, en op woensdag is het niet heel anders, behalve dat mama die dag jarig is en 55 wordt! We chillen, zwemmen, spelen met de boys en eten, en ik leg veel vast. Kijk mee!

Dinsdagochtend: we beginnen de dag met ene lekker ontbijtje. De jongens standaard met een bakje yoghurt.

‘Commandoooo’. Fernando blijkt een beetje een lastige naam. Vorig jaar waren deze drie al dikke mik, en het is net of er niks veranderd is. Zodra hij ‘s ochtends hier is om te werken weten de jongens niet hoe snel ze een sprint moeten trekken om hem een knuffel te geven.

We gaan even aan de wandel. Koffie drinken bij pap en mam.

Dit uitzicht verveelt nooit. De jongens vinden vooral de boten bloedinteressant. Hier zoeken ze tante Mees, die beneden bij het zwembad ligt.

VIEW! Zoekplaatje: vind Mees.

We gaan eigenlijk alleen langs voor een bakkie maar de jongens willen uiteraard ook even zwemmen, dus hop, de plomp in.

Zitten ze samen. We hebben geen bandjes bij, dus extra voorzichtig.

Bij Mees op de rug. Dat vinden ze het leukst. Beetje door dat water gezwommen worden.

‘Ome Robin: brandweerman Sam heeft ook zo’n paal voor als er brand is!’

Samen spelen in het ondiepe.

Wij zijn boven met pap en mam, en Robin stuurt deze door van B die heel hard staat te roepen om oma Calieeeen.

Rond lunchtijd gaan we weer naar huis. Meteen door naar het zwembad: boterhammetjes eten in de schaduw. Die pet bij B’tje. ZO schattig.

We doen weinig anders dan zwemmen..

En eten en drinken..

En de jongens worden continu overladen met aandacht. Dat blijft zo leuk om te zien. Iedereen is gek op hen, en zij zijn gek op iedereen.

Wij lunchen lekker in de zon. Wraps voor koen, heel veel fruit voor mij. Krijg het met geen mogelijkheid allemaal alleen op, maar gelukkig zijn de hulptroepen bereid een handje te helpen.

Goeie bril vriend!

‘s Middags slaapt Benjamin in zijn bedje, Morris binnen op de bank, en chillen wij met Max en Ollie aan het zwembad. We delen nacho’s.

En een flesje AIX. Goed gezelschap!

De jongens slapen hier allebei minimaal 3, maar meestal bijna 4 uur in de middag omdat ze ‘s avonds laat naar bed gaan en dus veel korter slapen. Voor we gaan douchen maken we ze wakker, en dan is er een ritueel van gekke dansjes en een bakje chips op de kamer.

Klaar om te gaan eten!


We gaan weer voor sushi. De jongens zijn in de ban van dit hondje die zich heel gemakkelijk laat aaien. Zelfs B vindt ‘m helemaal leuk.

Uitzichtje!

Het fijne aan deze plek is dat de boys lekker de ruimte hebben om een beetje rond te banjeren en te spelen. De koffertjes zijn uiteraard weer gevuld mee.

‘Ook eten met stokjes mam?’ Verliefd op die mooie ogen van ‘m.

Koen en ik delen. Ik heb niet zoveel honger vandaag.

Als we thuis zijn nog even naar het zwembad kijken, zoals iedere avond, en dan lekker naar bed.

Ik krijg deze doorgestuurd op Instagram naar aanleiding van een niet zo heel aardige DM die ik kreeg én deelde op stories omdat ik het belangrijk vond ook eens te laten zien wat voor shit je af en toe in je inbox krijgt. En zo is het dus maar net. Ik kreeg ruim 700(!) berichtjes van jullie, en dat was dan wél weer heel fijn. En bevestigend ook. De strekking was overal hetzelfde: rotte appels houdt je toch; het meerendeel van de mensen heeft gewoon normen en waarden en is godzijdank wél wat fatsoen bijgebracht.

Het is woensdag! Robin stuurt deze foto door: de taart voor mama is al binnen.

En de kaarsjes ook!

Wij ontbijten eerst op ons gemak.

En maken ‘echte kunst’ – volgens Morris – voor mama. Dat thuis doen en meenemen in de koffer was geen optie, dus we doen ‘t zo!

Cadeau klaar, gegeten, alles ingepakt: op naar pap en mam.

Taart met kaarsjes en lang zal ze leven.

Één van de kaarsjes sneuvelt onderweg, dus dan maar zo. Samen uitblazen!

UIT.

Hoeraaaa. Die blije koppies. Zo lief.

We geven mama haar verjaardagscadeautjes, en de jongens spelen met Play-doh. Of eigenlijk: moeke hier speelt met Play-doh. Potje therapeutisch jonge, ‘n paar slakken kleien.

We lopen weer naar huis. Het is nog een beetje bewolkt.


Benjamin valt onderweg in slaap. Die is zo moe.

Weer lekker lunchen samen. Boterhammen voor de boys.

En later fruit voor mij en pasta voor Koen.

De zon is er, dus gauw samen spelen.

En knuffelen. Dat ook.

Ik post deze op Instagram voor mama haar verjaardag en krijg heel veel lieve berichtjes van jullie. 55 is ze alweer, die heldin.

Er is er nog eentje moe. Kijk dat koppie. Hij zegt zelf overigens van niet.

Maar dat is niet per se heel geloofwaardig, want als Benjamin lekker naar bed gaat is Morris ook binnen no-time vertrokken op de bank. Onze middag ziet er weer hetzelfde uit: terwijl de jongens slapen samen chillen bij het zwembad.

Voor we gaan eten moeten we deze muis weer wakker maken, na een tukkie van bijna vier uur. Kijk dat net-wakker snoetje.

We gaan in Palma eten. Ik trek m’n nieuwe Ted Baker sale aanwinst aan en ik vind hem zo mooi. Met name dat haltermodelletje. Had ik nog niet.

Voor we gaan wel eerst nog even knuffels en uitttgebreid gedag zeggen. Als je denkt dat je zo ff binnen vijf minuten buiten staat kom je van een koude kermis thuis met de jongens. Er moet afscheid genomen worden alsof we nooit meer terugkomen.

En dan worden ze zelfs nog naar de taxi gebracht ook. Wie zei dat vakantie met kinderen geen vakantie is;)?!

We gaan lekker hier eten! Wie mij al langer volgt heeft deze al heel vaak voorbij zien komen.

Proost schatje.

Onderweg naar huis vanuit Palma stoppen we nog even bij pap en mam om een ijsje te eten op haar verjaardag. Benjamin zit eerst op een stoepje met zijn ijs maar gaat dan ineens random tussen Robin en Mees instaan met de tekst: ‘zo, ikke hier staan’. Haha. Groot gelijk kind. Na het ijsje lopen we door naar huis en is het bedtijd. Voor ons allevier: we zijn moe. En vraag me niet waarvan, want we voeren niks uit, maar lekker belangrijk ook: hier kan het.

De vakantie is inmiddels alweer over de helft. Iets met de tijd en dat ie vliegt. Dit was ‘m weer voor nu! Bedankt voor het lezen weer en tot de volgende:)!