Goedemorgen allemaal! Vandaag even geen vrijdagplog – maandagochtend komt er een extra lange voor de liefhebbers – maar een artikeltje over onze kleine man. Die is namelijk vandaag een HALF JAAR OUD! Een half jaar, echt, ik kan er maar niet over uit.. Als je niet van gelukzalige, positieve, zoetsappige mama-artikeltjes houdt zou ik deze even overslaan, want ik loop dus heeel erg over van gelukzalige, positieve, zoetsappige mama-toestanden vandaag.

Het wordt bijna irritant maar ik ga het toch nog een keer zeggen: wat vliegt de tijd als zo’n baby’tje er eenmaal is. Ik denk er nog zo vaak aan terug.. Aan dat moment dat de verloskundige hier op 4 mei de deur achter zich terugtrok met een vrolijk ‘tot morgenvroeg’. Aan dat Koen nog naar de benzinepomp reed – alle supermarkten waren al gesloten in verband met Dodenherdenking – om lekkere dingen te halen. Het zou tenslotte onze laatste avond samen worden; de volgende morgen zou de verloskundige mijn vliezen komen breken. Aan dat ik de televisie aanzette om 19.45, en ik een kwartier later, precies tijdens de twee minuten stilte mijn eerste échte wee had. Aan dat Koen binnenkwam, mét lekkere dingen, en mij op mijn knieën op de grond voor de bank aantrof. Aan dat we samen in de badkamer zaten, ik onder de douche, hij voor me, vrolijk, opgewonden en blij dat het nu echt begonnen was. Aan dat ik in een weeënstorm belandde, en ik dacht dat ik het écht niet op eigen kracht zou kunnen. Aan het moment dat ik moest gaan persen en Morris’ het niet meer zo naar zijn zin had daarbinnen en ik daardoor zo’n haast kreeg dat ik – naar later bleek – mijn stuitje brak. Maar vooral denk ik iedere dag nog wel even terug aan het moment dat de verloskundige riep dat ik héél snel moest zijn als ik Morris zelf aan wilde pakken. En aan dat ik inderdaad snel genoeg was, en ik onze zoon zelf onder zijn okseltjes beetnam en op mijn borst kon leggen. Van begin tot eind. Zelf gedaan. God wat was ik dankbaar en trots. En nog.

Er zijn sinds die mooiste dag van ons leven al 6 maanden verstreken. Een half jaar. Ons eerste halve jaar als papa en mama van een prachtige zoon.  184 mooiste dagen. Want dat waren het; stuk voor stuk. Morris is een geweldig kind. Hij is oprecht áltijd vrolijk. Hij begroet iedereen met een grote glimlach en maakt de mensen om hem heen zo blij. Zijn ontwikkeling gaat als een malle. Hij rolt, van links naar rechts en van voor naar achter, gaat achter de staart van Pelle aan – niet achter die van Junior, die is veel te snel – brabbelt héle verhalen in zijn eigen taaltje en eet als een bootwerker. Hij is ondertussen alweer bijna 70 cm lang en weegt ruim 8 kilo. Hij groeit als kool, keurig op zijn eigen lijntje nét iets boven het gemiddelde. Een stevig kereltje dus.

Hoe geweldig ik dat hele kleine minibaby’tje van helemaal in het begin ook vond, ik vind de fase waarin we nu zitten nog zo veel leuker.. Ik heb nog geen seconde heimwee gehad naar toen. Hoe erg ik ook genoot van dat urenlang knuffelen en dat kleine slapende kereltje op mijn borst; het feit dat hij me zo herkent, bewust naar me lacht als ik hem ‘s ochtends uit zijn bedje kom halen, en hele verhalen tegen me vertelt als ik hem aankleed, vind ik echt onbetaalbaar.

Wat ben ik dankbaar dat dit ons gegeven is. Dat we ouders mogen zijn. Dat we Morris’ ouders mogen zijn. Dat het goed met hem gaat, dat hij gezond is, en blij. Mijn kleine Morris.. Met z’n grote blauwe ogen. Een half jaar oud. Nog een keer deze periode, en dan mogen we zijn eerste verjaardag al vieren! Dat is toch bizar? Voorlopig denk ik daar nog maar even niet aan hoor.. Het gaat allemaal al zo snel. Ik kan alleen maar héél hard hopen dat Morris tweede half jaar net zo mooi wordt als het eerste. Er komt ongetwijfeld een moment dat ook ik het moederschap bij vlagen heel zwaar ga vinden, maar nu genieten we gewoon van nu. Wat we samen gehad hebben, pakt niemand ons meer af. Het is een feestje om Morris zijn mama te mogen zijn.

Morris twee weken oud!

Morris twee maanden oud!

Morris drie maanden oud!

Morris vier maanden oud!

Morris vijf maanden oud!

Morris zes maanden oud!

Ik wens jullie een heerlijk weekend toe! Bedankt voor het lezen.

Showing 14 comments
  • Loes Johanna
    Beantwoorden

    Wat een heerlijk geschreven post, waar de liefde gewoon vanaf spat. Wat is het toch een heerlijk mannetje! <3

  • Inge
    Beantwoorden

    Gefeliciteerd Morris met je halve verjaardag! Wat ben je toch een knapperd!

    Lekker doorgaan met genieten met z’n drietjes!

  • Marieke
    Beantwoorden

    Wat een mooie blog! Prachtig geschreven. En ja het ga zo hard joh! Niet normaal! Onze jongste is nu 7,5 maand. Dus scheelt niet zoveel, en inderdaad dat hele inimini is leuk, maar nu ze wat groter en wijzer zijn is nog leuker. Vooral mijn man vind het leuk als ze wat groter en wijzer worden…
    Geniet van jullie weekend!

  • Isa
    Beantwoorden

    Gefeliciteerd met Morris’ halve verjaardag! Super geschreven, je kunt de liefde bijna voelen. Maar het is ook echt zo heerlijk! Over 13 dagen wordt ook hier even stilgestaan bij ‘als een half jaar!’. Ik vind het zo mooi, kan mij zo goed voorstellen hoe trots je bent! Geniet van jullie weekend Xx

  • Yvette
    Beantwoorden

    Super leuke post! En mooie foto’s van de kleine knappe man!

  • Eva
    Beantwoorden

    Gefeliciteerd! Wat mooi geschreven weer. Mijn zoontje is bijna 4 maanden en ik heb ook geen heimwee naar de eerste weken. Ik geniet er zo van als hij zo bewust naar mij of mijn man lacht. Het wordt nu echt een ‘minimensje’.

  • Caroline
    Beantwoorden

    Ik ben ook zoo blij en trots op Morris en op jou als moeder., mijn dochter, hoe je samen met Koen invulling geeft aan het ouderschap. Het is idd een feestje bij Morris te mogen horen. We gaan gewoon door met genieten van dit bijzinderkleinwondet ❤️

  • Beantwoorden

    Wat mooi geschreven door een ontzettend trotse mama! Ontzettend genieten met zo’n kleintje. Genieten!

  • Margriet
    Beantwoorden

    Heerlijk om te lezen. De liefde spat er vanaf! En wat een mooie foto’s, vooral die eerste vind ik erg mooi.

  • Rianca
    Beantwoorden

    Wat een heerlijk liefdevol verhaal. En wat is Morris toch een knappe verschijning.

  • Anne
    Beantwoorden

    Prachtig en zo herkenbaar bij mijn eigen kids! Ga zo door en wat een feest als het zo goed gaat. Jullie ook fijn weekend!

  • Lieke - Life As Lieke
    Beantwoorden

    Wauw wat mooi beschreven! Wat een mooi mannetje is Morris <3

  • Lisa
    Beantwoorden

    Ontzettend mooi en herkenbaar!

  • Jessica
    Beantwoorden

    Jeetje wat een mooi mannetje is het toch. Krijgt echt een eigen gezichtje nu.

Leave a Comment