Dinsdagochtend, de kop is weer van de week, dus tijd voor een heel lange weekendplog! Wij waren zaterdag de hele dag op pad, deden een rondje attractiepark, wandelden een stuk en waaiden uit op het strand. Zondag reden we alweer redelijk op tijd richting huis omdat Koen moest voetballen: nacompetitie voor promotie! Een weekend met weinig slaap – daarover later meer – regen en zon, en veel geluksmomentjes! Kijk mee!

Wakker worden op Duinrell! Vroeg wakker worden op Duinrell. Héél. Vroeg. Wakker. Zeg maar. Morris is om vijf uur klaarwakker en wil onder geen beding meer slapen, dus die komt bij ons in bed. Daar chillen we tot 7:30 uur. Als Benjamin wakker is knuffelen we even met z’n vieren en dan kan de dag beginnen.

Voeden voor de open haard. Die knallen we meteen aan. Het is fris ‘s ochtends.

Morris wil Duplo bouwen, dus dat doen we.

Uiteindelijk vinden Koen en ik dat hele bouwen uiteraard leuker dan het kind zelf, maar als ie af is valt het toch in de smaak. Gelukkig maar.

Lekker ontbijten! TOETIE; zo noemt Morris zijn yoghurt.

Wij eten broodjes.

Zo. Klaar! We gaan wat doen. Lekker naar buiten. Het is droog: daar zijn we allang blij mee.

Morris speelt op de veranda en als ik buitenkom staat hij zo om zich heen te koekeloeren. Hoe groot ineens..

Hé binkie!

Die kikkers vallen echt in de smaak.

Morris is klaar om te gaan.

Aan de wandel! Hier zie je goed hoe groen dat stuk is waar de lodgetenten staan. Dat is echt heel fijn.

We moeten even naar de receptie, en ondertussen komen we tientallen van deze kikkers tegen. Morris roept tegen iedere – maar echt íedere – ‘Hééééé groene kikker!’. Dusdat. Hij blijft bezig!

Benjamin slaapt ondertussen in de kinderwagen. Die is heel erg moe.

Wij lopen een rondje door het attractiepark. De jongens zijn voor de meeste attracties nog te klein, maar het is wel heel leuk om alles te zien.

Voor het treintje is Morris niet te jong, dus daar gaan we in. Hij vindt het heel spannend en houdt het hele rondje mijn hand vast, maar als hij het gedaan heeft is hij heel blij en wil hij nog een keer met papa.

Ik blijf dus bij Benjamin terwijl Koen en Morris nog een keer gaan.

Komen ze aan!

Kijk hem nou.. Hij vindt hij fantastisch! Als het maar wielen heeft..

Morris is ontzettend moe dus we besluiten op tijd terug naar de lodgetent te gaan zodat ze hun middagdutje vroeg kunnen doen.

Maar eerst nog even spelen. En dan staat onze kleine baby ineens zelf aan het tafeltje.. No more minibaby!

Ik eet mijn yoghurt.

Rijkdom!

De jongens gaan naar bed en wij gaan buiten zitten. Spelletje doen met wat lekkers!

Compleet in dromenland.

De jongens slapen drie uur, en als ze wakker zijn besluiten we naar Noordwijk te rijden. Ik vraag op Stories om jullie tips, en ik krijg er heel veel over Noordwijk en dan met name over Branding, dus daar gaan we heen!

Ons buitenkind in zijn element: lekker rennen op het strand.

Benjamin kijkt ondertussen ook zijn ogen uit.

Zo blij! Wat is dit fijn. En wat is het toch lekker op het strand. Ik geniet daar intens van.

Mijn grootste kleine vriendje.

We zijn bij Branding!

En ik begrijp nu waar al die tips vandaan kwamen, want het is hier leuk!

Benjamin knabbelt op zijn babychipje.

Die wil Morris ook, dat snap je.

We drinken een biertje en een rosé’tje, met charcuterie en sushi en sashimi. HEERLIJK.

Het is etenstijd dus we gaan weer terug naar ‘huis’.

‘Doei strand!’ Morris is verdrietig dat we weer gaan. Hij vindt het strand fantastisch en wil heel graag blijven.

Zo: meteen weer vrolijk.

We lopen via de weg terug omdat het op het strand heel hard waait, en bij ieder doorkijkje moet Morris nog even zwaaien naar de zee.

Onze peuter wil niet in de kinderwagen. Gewoon pertinent niet. Dus alles wordt gelopen.

Het laatste stukje op de camping mag Morris bij Koen op schoot. Vindt hij geweldig.


We zetten de auto bij de tent en nemen dan weer de benenwagen. En de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want de peuter  gaat maarliefst twee hele minuten op het plankje.

We eten, en na het eten moeten we nog heel even naar de supermarkt. Morris loopt met het karretje, en het is tranen met tuiten als hij ‘m bij de kassa in moet leveren. Ontroostbaar.

Gelukkig bestaan er dan raketjes en is alles heel snel weer vergeten.

Bijna bedtijd! Nog heel even in romper op de bank. Die beeeentjes.

Benjamin slaapt meteen. Gelukkig.

En wij gaan weer buiten zitten! Qwixx spelen. Wat een leuk spelletje is dit. We spelen tot middernacht en gaan dan lekker slapen: hopen op een betere nacht dan gisteren!

Oké, de nacht werd IETS beter, maar met 6:00 uur was Morris weer een vroege vogel. Benjamin slaapt weer tot 7:30 uur, en daarna nog een poosje samen met Koen. Ik smelt hier dus zo van hè. Zooo corny, maar toch. Wij sliepen trouwens vannacht in de bedstee, Morris in de ‘kinder’ slaapkamer en Benjamin in de ouderslaapkamer, maar het mocht niet helemaal baten.

We staan op, maar Morris wil de bedstee niet uit.

Zitten we weer! Ontbijtjes!

We ruimen op en pakken de spullen in: we moeten weer richting huis! Koen moet voetballen, de eerste wedstrijd van de nacompetitie voor promotie.

Tot de volgende keer Duinrell!

When al je mannen liggen te tukken. Ik stond hier stil trouwens – no worries.

Het fijne huis van mijn allerliefste onkel en auntie staat te koop! Het huis waar Robin en ik samen de symbolische eerste steen van legden, waar prachtige jeugdherinneringen liggen, het huis waar oma woonde en op Morrisje paste toen ik na zijn geboorte weer aan het werk ging en het huis met het kantoor waar ik werk. Ik ben heel heel blij dat auntie en onkel lekker dicht bij ons in de buurt komen wonen en vind het heerlijk dat ik straks met de fiets naar het werk kan, maar ik deel dit ook een beetje met pijn in mijn hart.. Gek om afscheid te nemen van een plek die ons zo vertrouwd is en waar ik me zo thuis voel, maar ik hoop vooral dat het straks weer bewoond gaat worden door mensen die net zo van het huis houden als auntie, onkel en oma deden. Mocht je iemand kennen die graag in een rustige omgeving wil wonen, vlakbij het bos, maar wel in de buurt van veel uitvalswegen: vooral even het huis checken op Funda(KLIK)!

Deze jeugdherinneringen bedoel ik. Kijk me zitten. Zoveel swag hè, die meid. Haha.

Hier legden Robin en ik samen die eerste steen in 1998. Auntie stuurt heel veel foto’s door: zo leuk om terug te kijken.

We zijn ondertussen weer thuis. ‘Het mooie huis’ zoals Morris ‘m noemt moest in zijn totaliteit mee naar huis en heeft de rit gelukkig overleefd.

De jongens gaan slapen terwijl ik soep kook, en als het tijd voor voetbal is zijn ze ook weer wakker. Ik trek Morris zijn nieuwe shirt aan en vind het ZO vet staan.

Zijn we weer! Gaat dit de laatste wedstrijd van het seizoen zijn vandaag? Als ze verliezen is het klaar; als ze winnen gaan ze door naar de tweede ronde van de nacompetitie.

Benjamin knaagt op zijn komkommer..

En Morris eet zijn krentjes.

Voetbalzondag!

Weer dat kleed.. Uitkomst!

Samen spelen! Is overigens niet zo van lange duur: Benjamin is helemaal niet in zijn hum vandaag. Hij komt slecht in slaap, wil niet eten en lijkt last van zijn buikje te hebben.

Uiteindelijk valt hij toch even in slaap.

En wordt hij ook vrolijk wakker. Klap klap klap!

De wedstrijd is afgelopen, en ze winnen met 3-1. Knap! Na de wedstrijd met z’n drieën op een rij: mijn mannen.

Morris speelt zo hard en heeft het bloedheet. Watertje met ome Robin om af te koelen.

Als hij zijn avondeten op heeft valt hij weer even in slaap. In mijn armen. Arm ding voelt zich zo niet fijn.

Dit was mijn outfitje van vandaag. Helemaal vergeten eerder een foto van te maken. LOVe dit nieuwe jurkje. Kreeg ik thuisgestuurd van Garcia, en hij zit heerlijk! We brengen de jongens vrijwel meteen naar bed, eten dan wat en gaan ook op tijd slapen. Dat is er dit weekend niet helemaaal van gekomen, dus hopen dat de boys in hun eigen bedjes wel weer lekker slapen. Nu ik dit schrijf – op maandag – blijkt dat gelukkig het geval: het was vanochtend weer 8:30 uur. Toch wel lekker!

Ik hoop dat jullie een goede week hebben! Wij hebben een rustig weekend voor de boeg, dus we gaan maar eens beginnen met inpakken hier thuis. Nog drie weken: dan krijgen we de sleutels van ons nieuwe huis. HOE snel gaat dat?!

Bedankt voor het lezen!

Showing 12 comments
  • Quinn
    Beantwoorden

    Wat leuk om te zien zeg. Benjamin is precies jou toen je nog een mini Michelle was! Ik dacht het op je stories ook al te zien.

  • Peggy
    Beantwoorden

    Wat fijn dat ze in hun eigen bedje wel lekker uitslapen. Mijn zoontje van bijna 2 wordt al maanden wakker tussen 5.00 / 6.30 uur, haha. Succes met inpakken! Heerlijk vooruitzicht om over 3 weken de sleutels te krijgen.

    • Eva
      Beantwoorden

      Ja hier ook helaas ‘normaal’ om zo vroeg wakker te worden.
      Leuke foto’s van het weekendje in Duinrell en op het strand. Wij gaan zelf regelmatig naar Zeeland, heerlijk! Fijne week en succes met de voorbereidingen voor het nieuwe huis.

      • Sylvie
        Beantwoorden

        Hier ook normaal, ergens tussen 6 en 7.
        En ook geen middagslaapjes tot 17 u, dan zou het nachtwerk worden.
        Wel heerlijk om zulke slapers te hebben natuurlijk!

  • Siger
    Beantwoorden

    Die foto van Morris en Benjamin in hun voetbalshirtjes samen met Koen is gewoon te leuk!
    Fijne week!

  • Mathiske
    Beantwoorden

    Die foto met de voetbal shirtjes! Super gaaf. Jou jurkje trouwens ook. Vind ik steeds met de jurkjes die je draagt alleen vind ik t zo jammer dat ze zo kort zijn. Met jou benen is dat nog wel charmant maar met die van mij is dat n ander verhaal.

  • Tineke
    Beantwoorden

    Wat een heerlijk weekend! Jij hebt leuke jurkjes zeg, vooral die op een van de laatste foto’s..
    Liefs

  • Lieke van Veen
    Beantwoorden

    Ik geef Morris groot gelijk. Dat huis is veel te mooie om af te breken.

  • Ria
    Beantwoorden

    Leuke foto’s.
    Mag ik vragen welke maat Benjamin heeft van schoenen?

    Gr. Ria

  • Kristin
    Beantwoorden

    So, wat ik me al tijden afvraag.. wat zit er nou bovenop de filet??

  • Joyce
    Beantwoorden

    Hoi Michelle, waar komen de voetbalshirtjes vandaan als ik vragen mag? Groetjes, Joyce

Leave a Comment