We zitten alweer in de 15e week van mijn zwangerschap! Ondanks dat ik het voornemen had een wekelijkse zwangerschapsupdate te plaatsen, blijkt nu dat ik dat vooral de afgelopen weken niet echt heel relevant vond. Er was eigenlijk niet zo veel héél spannends te melden. In ieder geval niet genoeg om een artikeltje mee te vullen. Vandaag dus een terugblik op de afgelopen drie weken!

Buikfoto week 14

De afgelopen weken waren eigenlijk vooral heel erg fijn! In week 12 hadden we wel nog even de schrik te pakken. Ik verloor wat bloed en was daardoor behoorlijk uit m’n hum. We besloten een extra echo te laten maken om zeker te weten dat alles goed zou zijn met Frummel. We konden dezelfde dag nog terecht en het echoding eenmaal op mijn buik zagen we heel snel dat mini druk lag te trappelen en zijn hartje mooi klopte. Extra leuk was dat we zagen dat hij, net als bij de vorige echo’s, met z’n handjes voor zijn gezicht lag (we noemen ons kindje al sinds ik zwanger ben voor het gemak ‘hem’ en ‘hij’, dat wil verder nog niets zeggen). De echoscopiste stelde ons daarop de vraag of we dat ergens van herkennen, waarop wij weer antwoordden dat Koen altijd slaapt met z’n handen bij zijn gezicht. De echoscopiste zei dat het heel vaak zo is dat het kindje in de baarmoeder de slaaphouding van een van de ouders aanneemt. Dat is toch echt te schattig? Ze heeft ook meteen het botje in z’n bovenbeentje gemeten en daaruit bleek dat hij behoorlijk lange benen heeft. Waarschijnlijk ben ik dus een weekje verder zwanger dan gedacht, want in principe groeien alle baby’tjes tot 16 weken gelijk. Ben benieuwd wat de verloskundige daar volgende week van zegt! Het zou wel precies kloppen met onze eigen berekening, en de verloskundige heeft ons al twee keer een week vooruit en daarna weer terug gezet omdat Frummel zo bewoog dat ze niet goed kon meten. Even afwachten dus. Ik ben benieuwd. Ten slotte heeft ze ons voor de allereerste keer het hartje van ons kind laten horen en echt, alweeer een cliché, maar dat was voor ons allebei het mooiste geluid wat we ooit gehoord hebben. Een extra bevestiging dat er leven in mij groeit.

Week 13 en 14 waren eigenlijk allebei niet heel spannend. Alles gaat gewoon heel erg goed. Ik ben steeds minder misselijk, voel me heel gelukkig en dankbaar en mag eigenlijk helemaal niet klagen. De enige echt zwangerschapskwaal waar ik veel last van heb is lage rugpijn. Die vind ik erg vervelend, maar neem ik maar voor lief. Een dingetje wat wel écht een beetje vervelend en onhandig is, is het feit dat ik een heel lage bloeddruk heb. Nou heb ik die altijd al en is dat op zich niet zo heel schokkend, ware het niet dat ik te pas en te onpas van m’n graadje ga. Gisteren waren we eventjes bij de IKEA voor kledinghangers toen ik me ineens bedacht dat ik à la minute Zweedse ballen wilde. Manlief en ik daar samen in de rij, want etenstijd en dus stervensdruk, als ik me ineens een beetje raar voel. Ik heb nog tegen Koen gezegd dat ik niet helemaal lekker was, me aan zijn jasje vastgegrepen, en vervolgens ben ik zo in zijn armen in elkaar gezakt. Ik was vrij snel weer bij en voelde me daarna behalve heel erg moe gewoon hartstikke prima, maar het is toch een beetje onhandig. Het oogt allemaal zo dramatisch, en voor Koen is het gewoon heel vervelend om z’n zwangere vrouw zo ineens slap in zijn armen te hebben. Van de week maar eventjes met de verloskundige overleggen of we daar iets concreets aan kunnen doen.

Mijn buikje groeit ondertussen gezellig door. Het contrast met 15 weken geleden is echt niet te geloven. Ik ben ondertussen iets meer dan twee kilo aangekomen en vind dat zelf best te overzien. Ik ben zelf echt supertrots op mijn buikje en merk aan Koen dat hij het ook wel heel bijzonder vindt om mijn lichaam zo te zien veranderen, allemaal omdat ons kleine mensje in mij groeit!

Aanstaande woensdag hebben we de pretecho om erachter te komen of we een jongetje of een meisje verwachten en ik heb hier ZOVEEL ZIN IN. Maar echt. We kunnen allebei niet wachten en tellen letterlijk de nachtjes af. Ik weet nog niet precies wanneer het artikel waarin ik geslacht verklap precies online komt, omdat we het volgende week vrijdag tegen onze ouders en beste vrienden vertellen, maar ik het ook graag eerst nog tegen mijn omaatje enzo wil zeggen! Nog even afwachten dus. Lang gaat het in ieder geval niet meer duren!

Dat was hem weer voor deze keer. Tot de volgende update:)!

Showing 0 comments
  • Eline
    Beantwoorden

    Heftig zeg dat je bent flauwgevallen! Wel goed opletten hoor, want dat is echt niet fijn als je zwanger bent! Goed om te lezen dat het voor de rest allemaal goed gaat met jou en de kleine! Je hebt al een heel mooi buikje!

    • Michelle
      Beantwoorden

      Ik ervaar het zelf niet als heel dramatisch hoor, maar fijn is inderdaad anders! Vooral omdat het met enige regelmaat gebeurt. Dankjewel voor je lieve reactie!

  • Michelle
    Beantwoorden

    Ik ervaar het zelf niet als heel dramatisch hoor, maar fijn is inderdaad anders! Vooral omdat het met enige regelmaat gebeurt. Dankjewel voor je lieve reactie!

Leave a Comment